تعمّق - فلسفه و هنر


Channel's geo and language: Iran, Persian
Category: Education


مدرسۀ برخط علوم انسانی و هنر
تارنما:
Taamoq.ir
اینستاگرام:
instagram.com/taamoq
یوتوب:
youtube.com/@Taamoq?si=G4DzuLr7NwfNxLir?sub_confirmation=1
همکاری:
taamoq.ir/assist
درس‌گفتارها:
taamoq.ir/product-category/courses
تبلیغ:
taamoq.ir/advertisement

Related channels  |  Similar channels

Channel's geo and language
Iran, Persian
Category
Education
Statistics
Posts filter


یادداشتی خطاب به نویسندگان و خوانندگان

۱. خطاب به نویسندگان این بیانیه
دوستان عزیز، مگه خودتون این متن رو فراخوانی برای گفتگو انتقادی ننامیده‌اید؟ مگه نمی‌دونید تو چه فضایی دارید فعالیت می‌کنید؟ خب دیگه چهار تا فحش و تهمت شنیدن که خیالی نیست. آیا بهتر نیست لای همون چهار تا فحش، شما فقط سهم خودتون رو بردارید و درس‌هاتون رو بگیرید و وارد بازی‌ها و واکنش‌های جدلی نشوید؟
۲. خطاب به خوانندگان این بیانیه
برای فهم و موضع‌گیری باید کل متن را خواند. اگر کسانی با جوسازی، به جای نقد محتوا، در حال برچسب زدن به نویسندگان و یک‌کاسه کردن آن‌ها هستند، فقط یک دلیل دارد و آن این است که شما بدون اینکه متن را بخوانید، در مورد آن موضع‌گیری داشته باشید. آن‌ها همان کسانی هستند که این متن، مواضع اخیر خود آن‌ها را به نقد کشیده است و احتمالا جای درستی هم دست گذاشته، که به جای نقد دقیق و کنشگرانه، به واکنش تدافعی و اتهام‌زنی به افراد روی آوردند. پیشنهادم این است که به دور از جوسازی‌ها، خود متن را به دقت بخوانید و اگر نقدی دارید صریح و مشخص و مستند و ارجاع‌مند، مطرح کنید تا به رشد و تعمیق فضای فکری ما کمک کنید.
این متن به نظرم گامی است به جلو (البته فقط یک گام) و نتیجه‌ی رشد خرد جمعی در فضای فارسی‌زبان، و عبور از جوسازی‌ها و موج‌های اولیه‌ی قدیس‌سازی از راوی و هیولاسازی از متهم، و تخلیه‌ی هیجانات و واکنش‌های نامتناسب است.
۳. چند نقد
در نهایت، هرچند این متن را امضا کرده‌ام و از محتوای آن دفاع می‌کنم، اما نقدهایی هم دارم که با هدف ادامه‌ی گفتگو، اول از همه خطاب به خودم، مطرح می‌کنم.
یکم، فقدان راهکار ایجابی برای تشکیل کمیسیونی شفاف، مورد اعتماد و مقبول برای داوری اولیه در خصوص روایت‌های آزار، پیش از انتشار در عرصه عمومی.
دوم، فقدان تاکید بر نقد "مردم" و "جامعه" و فضای آلوده و هیجان‌زده، و در نتیجه، باقی ماندن در همان چیزی که این متن داعیه‌ی نقدش را دارد، یعنی دوقطبی روایتگر-آزارگر.
سوم، همچنان باقی‌ماندن در موضع "واکنش‌گر"، نسبت به فضای یک‌جانبه و قطبی‌زده‌ی صف‌بندی‌های اولیه، و ناتوانی از رفعِ خودِ این دوگانه و ارتقای موضع نقد، به سطحی همه‌جانبه و گشوده‌تر.
چهارم و آخر، عدم تدقیق تمایز میان از یک سو، تاکید بی‌قیدوشرط بر شنیدن تجربه و تصدیق رنج راوی، و از سوی دیگر، حق دادن به او در تشخیص مقصر رنج خود و تعیین مجازات. پس در اینکه راوی رنج کشیده شکی نیست. نباید به نحوی برخورد کرد که گویی او رنج نکشیده یا در بیان رنجش اغراق کرده، بلکه باید با او به‌تمامی همدلی کرد، و البته همزمان باید نحوه‌ی بیان و کانالیزه‌شدن این رنج از جانب او را از حیث اخلاقی به نقد کشید، به‌ویژه در خصوص عدم مسئولیت‌پذیری و فروکاستن کل تقصیر رنج خویش به عمل یک فرد واحد، و جای دادن خود در مقام قربانیِ مطلقِ مستحق ترحم.
✍ #محمدمهدی_اردبیلی
Taamoq | تَعَمُّق✅️


سلول‌های سمّی
یادداشتی انتقادی بر‌ دو موج واکنش علیه مجموعۀ تعمق
به نظر می‌رسد چیزی در مواجهۀ ما با متن به‌عنوان موضوع شناخت و انتقاد، به‌تدریج فراموش شده است. منظورم تحلیل ساختار متن است. فراموش کرده‌ایم که باید پرسش‌های مشخصی از خود متن بپرسیم. سوالات مشخص از متن، سوالاتی هستند که آنچه موجب برانگیختگیِ آنها می‌شود سازمان درونی آن متن، مناسبات و نسبت‌مندیِ میان اجزای آن، و منطق استدلالی آن متن است. با این وجود، گویا عادت کرده‌ایم پیش‌فرض‌ها و مواضع سیاسی‌ِ از پیش حاضرمان، ایگوهای متورم‌مان، خاستگاه برانگیختگیِ پرسش‌های‌مان از پدیده‌ها باشد.
📰مطالعۀ متن کامل در وب‌سایت تعمق
✍ #پارسا_زنگنه
Taamoq | تَعَمُّق✅️


توضیح تحریریۀ تعمق دربارۀ انتشار یادداشت «بحران آب در ایران»

یادداشت «بحران آب در ایران؛ اینجا فاجعه‌های آینده آغاز می‌شوند» از اسلاوی ژیژک، هم‌زمان با انتشار آن در نشریۀ فرایتاگ و به پیشنهاد تحریریۀ تعمق، برای ترجمه و انتشار در سایت انتخاب شد. این ترجمه در ادامۀ انتشار نوشتۀ دیگری از ژیژک دربارۀ بحران گرما و با هدف آشنایی مخاطبان با دیدگاه‌های او دربارۀ مسائل روز، به‌ویژه بحران آب و دیگر مشکلات زیست‌محیطی، انجام شده بود. با این حال، به دلیل ناهماهنگی در روند انتشار مطالب، مقاله در روزهای اخیر و بدون توجه به تغییر شرایط و حساسیت‌های زمانی منتشر شد.
لازم است تأکید کنیم که ژیژک در این مقاله نه‌تنها از مداخله خارجی حمایت نمی‌کند، بلکه صریحاً با آن مخالفت کرده و بهره‌برداری قدرت‌های خارجی از بحران آب ایران برای توجیه و زمینه‌سازی چنین مداخله‌ای را نقد می‌کند.
با توجه به شرایط کنونی و حساسیت‌های پیرامون انتشار این مطلب، تصمیم گرفتیم مقاله را از دسترس خارج کنیم تا در وضعیتی مساعدتر، مجدداً پیشکش مخاطبان گرامی شود. مسئولیت ناهماهنگی در زمان‌بندی انتشار بر عهده تحریریۀ تعمق است.
از مخاطبانی که نسبت به زمان انتشار این مطلب انتقاد داشتند، سپاسگزاریم.


فراخوانی برای گفتگوی انتقادی دربارۀ جریان روایت‌گری خشونت جنسی در فضای شبکه‌های اجتماعی فارسی‌زبان
در ایران جنگ حتی برای لحظه‌ای متوقف نشده است؛ نه در شکل‌های گوناگون حمله و پاسخ‌، نه در ادبیات سیاسی شرورانۀ حاکم بر جهان، نه در آثار مخربش در معیشت، اقتصاد، روان و روابط اجتماعی مردم و نه حتی در احتمال تشدید همه‌جانبه‌اش در روزهای آتی. در چنین شرایطی، شاید پرداختن به هر مسئله‌ای جز وضعیت اقتصادی و سیاسی، غیرضروری، بی‌معنا یا انحرافی به نظر برسد اما نباید نادیده گرفت که جامعۀ ایرانی همواره مجبور بوده است در شرایط اضطراری دربارۀ مهم‌ترین مسئله‌های انسانی، حقوقی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فلسفی‌اش بیندیشد. بدنۀ نحیف جامعۀ مدنی ایران -به‌رغم امکان‌های تحدیدشده-‌ همواره و به‌سختی کوشیده است تا حق خود را بر زندگی‌ پس بگیرد.
در وضعیت اضطراری، مرز میان زیست عمومی و خصوصی کمرنگ‌تر می‌شود و مسئله‌های هریک به شکل متقابل در عرصۀ دیگر نمود می‌یابد. بی‌شک تأکید بر درهم‌تنیدگی این دو عرصه یکی از دستاوردهای مهم تفکر فمینیستی است؛ اینکه سیاست فقط در نهادها و ساختارهای رسمی قدرت جریان ندارد بلکه در بدن‌ها، روابط، احساس، رفتار مراقبتی، کار خانگی و تجربۀ زیستۀ روزمرۀ افراد نیز حاضر است. آنچه شخصی و خصوصی تلقی می‌شود، می‌تواند عمیقاً سیاسی باشد. بنابراین فمینیسم را نباید صرفاً به مطالبۀ برابری حقوقی یا نقد ساختارهای جنسیت‌زده و تبعیض‌آمیز محدود کرد زیرا فمینیسم می‌تواند شیوه‌ای بیافریند برای روایت و اندیشیدن به وضعیت موجود از دل امر شخصی و خلق وضعیتی بدیل. از این منظر، روایتگری ابزاری برای بازاندیشی و نقد روابط قدرت در عرصۀ خصوصی و تغییر آن‌ها در عرصۀ عمومی است.

📰مطالعۀ متن کامل در وب‌سایت تعمق
✍ جمعی از کنشگران و پژوهشگران:
شاهین ابراهیمی (شهروند)، الهه ابریشمی (معلم علوم اجتماعی)، فاطمه احمدیان آلاشتی، محمدمهدی اردبیلی، آنیشا اسداللهی، فرشیده اسدی (ویراستار)، شقایق اکبری، مانیا اکبری (هنرمند فیلمساز)، سارا امینی (کارگردان و بازیگر تئاتر)، آناکی (هنرمند)، بهار باقرنژاد، پویان (سعید) بردیامنش، مرجان بیگی، عطیه پیرحیاتی (فمینیست و معلم)، مهدیه تاری، نسیم جان‌فدا، ریحانه جباری (روانشناس)، سپیده جدیری -(شاعر، مترجم و پژوهشگر)، شهرزاد جعفری، مهدی جنگی، رقیه جوان‌بخش، راحله حاج‌حسینی (روانشناس)، لیلا حسینزاده، حامد حسینی‌پژوه، خاطره حمیدی، پارمیدا حیدری، آیدا رادنیا، رؤیا رجبی خراسانی (ویراستار)، سمیرا رشیدپور، سارا رضائی، زهرا رضایی (فعال سیاسی و مدنی، زندانی سیاسی سابق)، ژاله روح‌زاد (معلم بازنشسته و فعال صنفی و حقوق زنان)، احسان زاهدی‌کیا، صونا زنده‌دل، پارسا زنگنه، سمیه سعیدی، مهتا سیدجوادی، سحرسادات سیف محدثی، خوشه شایان (نقاش، پرفورمر، نویسنده، هنرمند چندرسانه‌ای)، هدی شریعتی، مریم شریف (توسعه‌دهنده دیجیتال واحدهای دانشگاهی)، فرید شکریه (معلم)، یاسر صفرزاده (دانشجوی روانشناسی)، سمیرا ضرابی (روان‌تحلیلگر)، محمدجواد طواف، سمیرا عابدی، محمدعلی عبدالله‌پور (دانشجو)، فائزه علی‌مراد، نگین فخاری، آزاده فرجی (طراح گرافیک، قربانی خشونت جنسی)، یغما فشخامی (خبرنگار)، شیما کاشی، سارا کهربایی (روانشناس)، مهوش لطفی، شایان محمدی، آسیه مزینانی، ستاره مشفق، ندا مصطفوی، مرتضی مصلح، مونا معافی، شیما مقدسی (دانش‌آموختۀٔ حقوق بین‌الملل، مترجم)، ویدا ملکتاجی، مهرگان ملکی، محمد (ممدو) مهرنژاد (هنرمند پرفورمنس و تئاتر)، محمدحسین میربابا (نویسنده، فیلمساز، پژوهشگر)، پری نشاط، ستاره نصری، مهردخت هادی (کنشگر مدنی و اجتماعی در حوزه نهادسازی، تقویت سرمایه اجتماعی و سازماندهی باهمستان ایرانی)، ونوشه هاشمی، سیدسجاد هاشمی‌نژاد، مصطفی هنرمند، ع. وارسته، مریم وحدتی

Taamoq | تَعَمُّق✅️


💬بازاندیشی تاریخی در گذار به مدرنیته
👤با #عرفان_بیگدلی
مدرنیته، نه یک رخدادِ ناگهانی، بلکه رویه‌ای مبنی بر الزاماتِ ساختاری به توسعه‌ی مداوم است. این تحولاتِ اساسی و استیلای الزام به تحول و نوآوری در کدام مناسباتِ تاریخی ریشه دارد؟ در این جلسه به این امر خواهیم پرداخت که بر بستر چه وضعیتِ تاریخی‌ای، نوآوری‌های فنی و فکریِ مدام، نظیرِ توسعه‌ی تکنولوژیک، سکولاریسم و مناسباتِ رقابتیِ ژئوپولیتیکی در اروپا مابینِ قرنِ 16 تا 18 سر برآوردند. مطالعاتِ ما پژوهشی تاریخی است که از میانِ رویه‌های جزئی نظیرِ اصلاحاتِ دینی، جنگ سی ساله، مرکانتیلیسم، انقلاب علمی و روشنگری می‌گذرد و به این مسئله می‌پردازد که چگونه باید به امری نظیرِ مدرنیته در بسترِ تاریخیِ خود، جدا از پوشش‌های فلسفیِ غالب اندیشید. فرضِ ما این است که اندیشه‌ی مدرن (که غالباً تحتِ نامِ روشنگری از آن یاد می‌شود) نه یک عاملِ تاریخی در برساختِ مناسباتِ سیاسی و اقتصادیِ جدید، بلکه خود بازنمودِ تحولاتی است، که پیش‌تر در فرآیندی قریب به یک قرن در اروپا محقق شده است.


👥 حضور در این نشست برای همگان آزاد و رایگان است.
📅 پنج‌شنبه، بیست‌ویکم آبان ماه، ساعت ۱۹:۰۰
🔗 لینک ورود به جلسه:
https://meet.google.com/ufk-wgyd-orx

Taamoq | تَعَمُّق✅️


امکان ثبت‌نام در ۴ قسط برای درس‌گفتارهای تعمق با همکاری ✅‌پی فراهم شد!
برای اطلاعات بیشتر و ثبت‌نام:
👤 @TaamoqSupport

⭕️ این امکان فعلاً بر روی سایت در دسترس نیست و تنها از طریق پشتیبانی تلگرام می‌توانید از این شیوۀ پرداخت استفاده کنید.


مارکس‌خواندن در هالووین
زندگی تحت سلطۀ سرمایه‌داری تجربۀ حقیقیِ وحشت است — و هیچ راهنمایی بهتر از کارل مارکس برای فهم آن وجود ندارد
مارکس به ما می‌گوید «سرمایه، کارِ مرده است، چنان‌که خون‌آشام‌وار، تنها بدین‌گونه زنده است که کارِ زنده را می‌مکد، و هر چه بیشتر بزیّد، کار بیشتری خواهد مکید. مدت زمانی که کارگر کار می‌کند، همان مدت زمانی‌ست که سرمایه‌دار نیرویِ کار خریداری‌شده از کارگر را مصرف می‌کند.» یا بنا بر صورت‌بندی‌ای گروتسک‌تر:
«سرمایه‌ای که در ازای نیروی کار داده می‌شود، به مایحتاجی بدل می‌شود که با مصرف‌شان، عضلات، اعصاب، استخوان‌ها و مغزهای کارگرانِ حالِ حاضر بازتولید شده، و کارگران جدید پدید می‌آیند.»
دو فراز فوق از سرمایه، بیشتر به آثار مری شلی می‌مانند تا تحقیقی دربارۀ اقتصاد سیاسی؛ در حال فراخواندن خون‌آشام‌هایی درنده، هیولاهایی نامُرده و بدن‌هایی تکه‌تکه‌شده در برابر چشمان‌مان.
📰مطالعۀ متن کامل در وب‌سایت تعمق
✍ #مارک_استیون
ترجمه: #ع_وارسته
Taamoq | تَعَمُّق✅️


🆓 رایگان شد!
معماری ذهن
چگونه ذهن ما ساخته می‌شود و چگونه می‌توانیم آگاهانه‌تر بیندیشیم و تصمیم بگیریم؟
👤مدرس: #بهارک_اعظمی

🎓برای ثبت‌نام کلیک کنید
❓ ثبت‌نام از طریق تلگرام: @TaamoqSupport
ــــــــــــــ
Taamoq | تَعَمُّق✅️


💬علیه طبیعت‌باوری: یک ماتریالیسمِ انقلابی
👤با #عرفان_بیگدلی
منظومۀ اکنون، چشم‌اندازِ کلِ تاریخ است: هرآنچه که در گذشته به منزلۀ مسئله‌ای دربابِ اکنون بازشناسی نشود، می‌رود تا برای همیشه ناپدید شود. در این‌جا ما تاریخ را به منزلۀ افقی که پیشاروی‌مان است به آزمون می‌گذاریم. چگونه می‌توانیم تاریخ را همچون آینده پیشِ چشم داشته باشیم؟ در این جلسه ما با طرحِ نوعی موضعِ انتقادی علیه هرگونه طبیعت‌باوری در طولِ تاریخ، به ترسیمِ چشم‌اندازی می‌رسیم که اخلاقِ حقیقت را ممکن می‌کند. تاریخ بسترِ رخدادهایی است که هنوز تا حدِ نهاییِ خود بسط پیدا نکرده‌اند: مشروطه، ملی شدن نفت، ترجمه. تاریخ، به منزلۀ زهدانِ رخدادهایی که می‌تواند معیارِ برساختِ اخلاقِ انقلابیِ اکنون باشد، میدانِ تعهد به حقایقی است که ما آن را با تقدمِ ماتریالیسمِ تاریخی به منزلۀ روش‌شناسیِ بنیادینی علیه هرگونه طبیعت‌باوری ردیابی می‌کنیم. به عبارتِ دیگر: رخدادها تنها از منظرِ ماتریالیسمِ تاریخی رویت‌پذیر می‌شوند.
در این جلسه ما با بازخوانیِ دو اندیشه در تلاقیِ مفهومِ «مداخله» به مطالعۀ تاریخ می‌پردازیم: ماتریالیسم تاریخیِ بنیامین در پرتوِ اخلاقِ حقیقتِ بدیو ــ تزِ ما در این جلسه این است که نمی‌توان تعهد به رخداد را بدونِ بازشناسیِ آن در میدانِ تاریخ رقم زد؛ و نمی‌توان به تاریخ به عنوانِ میدانِ رخدادها اندیشید مگر از منظرِ ماتریالیسمِ تاریخی. بدین ترتیب، در این جلسه به طرحِ تاریخی خواهیم پرداخت، که افقِ تنظیمِ اخلاقِ مداخله در پیوستارِ همگنِ تاریخ را ممکن می‌کند.
👥 حضور در این نشست برای همگان آزاد و رایگان است.
📅 پنج‌شنبه، هفتم آبان ماه، ساعت ۱۹:۰۰
🔗 لینک ورود به جلسه:
https://meet.google.com/ufk-wgyd-orx

Taamoq | تَعَمُّق✅️


تاریخ فرهنگی اروتیسم
ترم دوم: اروتیسم در عصر روشنگری
👤مدرس: #امیرحسین_ابراهیم
ــــــــــــــ
💬معرفی:
در مجموعه درس‌گفتارهای «تاریخ فرهنگی اروتیسم»، سیر تکوین و تحول نظریه‌پردازی دربارۀ اروتیسم در فلسفۀ غرب بررسی می‌شود. مسئلۀ کانونی این دوره، واکاوی جایگاه اروس در تکوین تمدن غربی و فهم نسبت پیچیدۀ آن با تحولات اندیشه، زیبایی‌شناسی و صورت‌های تاریخی رابطۀ انسان با جهان، دیگری و خویشتن است. در این چشم‌انداز، اروتیسم نه صرفاً به‌منزلۀ یکی از وجوه تجربۀ تنانه، بلکه چونان عرصه‌ای برای ظهور و تلاقی نیروهای اسطوره‌ای، عقلانی، الهیاتی و سوژه‌محور فهمیده می‌شود؛ عرصه‌ای که در آن، نسبت میان میل، شناخت و زیبایی صورت‌بندی‌های تاریخی متفاوتی به خود می‌گیرد.
در ترم نخست، مسیر را از فلسفۀ افلاتون و ارستو، از رهگذر پیوند اروس با زیبایی‌شناسی، محاکات، پالایش جان و تخیل، آغاز کردیم و سپس با بررسی اندیشۀ پلوتینوس، الهیات مسیحی و صورت‌بندی‌های گوناگون اروتیسم در سنت‌های آگوستینی، آئروپاژیتی و تومیستی، به دگردیسی رابطۀ امر تنانه، امر زیبا و امر الهی پرداختیم. این مسیر، در نهایت، ما را به آستانۀ رنسانس و مواجهه با ژانسنیسم رساند؛ آستانه‌ای که در آن، میراث جهان باستان و قرون وسطی در برابر صورت‌های نوظهور سوژگی و تجربۀ انسانی قرار می‌گیرد.
در ترم دوم، کانون بحث به فلسفۀ روشنگری و نسبت آن با دو مؤلفۀ بنیادین تجدد، یعنی انسان‌مداری و ذهنیت‌انگاری، انتقال می‌یابد. روشنگری را در اینجا باید نه صرفاً جنبشی در تاریخ اندیشه، بلکه طلیعۀ دگرگونی در نحوۀ فهم انسان از خویشتن، جهان و امکان شناخت دانست؛ دگرگونی‌ای که پیامدهای آن در فرهنگ اروتیک و صورت‌های نوین زیبایی‌شناسی نیز آشکار می‌شود. پرسش محوری آن است که چگونه با انتقال کانون معنا از نظم کیهانی و الوهی به انسان و سوژۀ شناسنده، اروس، میل و تجربۀ زیبایی دستخوش بازتعریف می‌شوند. در این چشم‌انداز، ترم دوم به بررسی این مسئله اختصاص دارد که چگونه اروتیسم در آستانۀ تجدد، از میراث اسطوره‌ای و الهیاتی خود فاصله می‌گیرد و در پیوند با خودآیینی سوژه، تجربۀ فردیت و دگرگونی مفهوم زیبایی، صورت‌های تازه‌ای پیدا می‌کند.
🗒جلسات:
جلسۀ نخست: فلسفۀ روشن‌اندیشی و بینش انسان‌مدارانه
جلسۀ دوم: تحلیلی از زیبایی‌شناسی در دوران روشن‌اندیشی
جلسۀ سوم: اروتیسم و سیاست در عصر تجدد
جلسۀ چهارم: طلوع ایدئالیسم کلاسیک و تأثیر آن بر مفهوم اروتیسم
👥 جزئیات:
زمان: دوشنبه‌ها، ساعت ۱۸:۰۰ (از ۱۱ آبان)
آنلاین-آفلاین (جلسات ضبط می‌شوند)
امکان ثبت‌نام در دو قسط فراهم است
(جزئیات بیش‌تر در وب‌سایت)
📉 تخفیف ویژه برای ۱۰ ثبت‌نام اول
🎓برای ثبت‌نام کلیک کنید
❓مشاوره و ثبت‌نام قسطی: @TaamoqSupport
ــــــــــــــ
Taamoq | تَعَمُّق✅️


اسلاوی ژیژک در آپارتمانش عرق می‌ریخت — و متوجه چیزی دربارۀ سرمایه‌داری شد
در ژوئن، اروپا با موج گرمایی دست‌وپنجه نرم می‌کند. در چنین شرایطی، وقتی‌که یک مارکسیست نمی‌تواند بخوابد، چه می‌شود؟ نتیجه می‌گیرد که: هرچه هوا گرم‌تر می‌شود، بیشتر مجبوریم خرید کنیم. چه کسی بیش از همه از عرق ما سود می‌برد؟
در ژوئن ۲۰۲۶، بخش بزرگی از اروپا موج گرمایی نگران‌کننده و طولانی را تجربه کرد که رکوردهای متعددی را شکست. ازآنجاکه من متخصص تحلیل همۀ ابعاد یک موج گرمایی نیستم، خود را به پیامدهای، از دید من، زیان‌بار و فاجعه‌آمیز منطق بازار سرمایه‌داری محدود می‌کنم؛ پیامدهایی که زمانی آشکار می‌شوند که ناچاریم به یک موج گرما واکنش نشان دهیم.
نقطۀ آغاز، این واقعیت است: منطق سرمایه‌داری در جوهر خود با تقدم ارزش مبادله بر ارزش مصرف مشخص می‌شود. بنابراین هدف چرخۀ سرمایه‌داری، افزایش ارزش مصرف نیست، بلکه افزایش ارزش مبادله است. اما چرا این تقدم در بحران‌های زیست‌محیطی مانند موج‌های گرما تا این اندازه روشن است و تا این حد می‌تواند به پیامدهای فاجعه‌بار بینجامد؟
📰مطالعۀ متن کامل در وب‌سایت تعمق
✍ #اسلاوی_ژیژک
ترجمه: #پریسا_زرقانی_شیراز
#گرمایش_زمین، #اکوسوسیالیسم، #محیط_زیست
Taamoq | تَعَمُّق✅️


چگونه تعمق بر رخداد ما را به تأسیس می‌رساند؟
رخداد غیرمنتظره، غریب و سهمگین است. لحظه‌ای تاریخی که تمام نظم موجود را به پرسش میکشد و همۀ زبان‌ها را به سکوت وا‌می‌دارد. اما لحظۀ تاریخی اگر به تأسیس نینجامد جنینی است که پیش از تولد سقط میشود. ما تأسیس را همچون لحظه‌ای در تاریخ میفهمیم مثل استعارۀ سقوط سیب و کشف جاذبه توسط نیوتن! اما تأسیس در امتداد انباشت راه‌حل‌های نوآورانه برای پرسش تازه اتفاق میافتد و به برساختن منطق تازه‌ای منجر میشود که توافق‌های جهان جدید را نظم میبخشد. رخداد نفی است و تأسیس ایجاب، رخداد آشوب پرسش است و تأسیس آرامش منطق.
📰مطالعۀ متن کامل در وب‌سایت تعمق
✍ #سارا_کریمی
#مقالات_ارسالی
Taamoq | تَعَمُّق✅️


چگونه انسان جهان را دیده است؟
سفری در تاریخ نقاشی از منظر تحول تجربۀ انسان
👤مدرس: #عرفان_گرگین
ــــــــــــــ
💬معرفی:
آیا تاریخ نقاشی تنها تاریخ سبک‌ها و هنرمندان است، یا می‌توان آن را تاریخ دگرگونی شیوه دیدن انسان دانست؟ این دوره، تاریخ نقاشی را نه به‌عنوان مجموعه‌ای از مکاتب هنری، بلکه به‌عنوان روایتی از تحول نسبت انسان با جهان دنبال می‌کند. از نخستین نقاشی‌های غار تا هنر معاصر، خواهیم دید که هر دوره تاریخی، جهان را به شیوه‌ای متفاوت تجربه و تصویر کرده است.

در این مسیر، نقاشی به‌مثابه سندی از تجربه انسان خوانده می‌شود؛ سندی که نشان می‌دهد انسان در هر عصر، چگونه خود، طبیعت، امر قدسی و واقعیت را فهمیده است. هدف دوره تنها آشنایی با تاریخ هنر نیست، بلکه پرورش توانایی مشاهده، تحلیل و درک عمیق‌تر آثار هنری است؛ مهارتی که مبنای ورود به مباحث پدیدارشناسی هنر در ترم‌های بعد خواهد بود.
🗒جلسات (فهرست تشریحی جلسات را در وب‌سایت ببینید):
جلسۀ اول: چرا انسان تصویر آفرید؟
جلسۀ دوم: انسان در جهان اسطوره و امر مقدس
جلسۀ سوم: وقتی انسان مرکز جهان شد
جلسۀ چهارم: جهان در حرکت و احساس
جلسۀ پنجم: وقتی چشم، جهان را از نو دید
جلسۀ ششم: وقتی واقعیت فرو ریخت
👥 جزئیات:
زمان: یک‌شنبه‌ها، ساعت ۱۸:۰۰ (از ۳ آبان)
آنلاین-آفلاین (جلسات ضبط می‌شوند)
امکان ثبت‌نام در دو قسط فراهم است
(جزئیات بیش‌تر در وب‌سایت)
📉 امکان ثبت‌نام با تخفیف ویژه، تنها تا آغاز دوره
🎓برای ثبت‌نام کلیک کنید
❓مشاوره و ثبت‌نام قسطی: @TaamoqSupport
ــــــــــــــ
Taamoq | تَعَمُّق✅️


Video is unavailable for watching
Show in Telegram
معماری ذهن
چگونه ذهن ما ساخته می‌شود و چگونه می‌توانیم آگاهانه‌تر بیندیشیم و تصمیم بگیریم؟
👤مدرس: #بهارک_اعظمی
از سه‌شنبه، ۵ مهر ماه، ساعت ۱۹:۰۰
⬅️تنها ۵ نفر از ظرفیت طرح تخفیف ویژه باقی مانده است.
🔗برای ثبت‌نام کلیک کنید
➕ مشاوره و ثبت‌نام قسطی: @TaamoqSupport
Taamoq | تَعَمُّق


منگوله‌دار؛
چهارپاره‌ای به پیشوازِ سرلوحۀ «ایران همچون دارایی مشترک اهالی‌اش»
سرلوحۀ «ایران همچون دارایی مشترک» از من نیست؛ پیش از این به‌عنوان یکی از دو اصل و دورنمای جمهوری آینده ایران مطرح شده است. در صورت‌بندی مقدماتی‌ این ایده از زمین‌های عمومی، منابع طبیعی، و ذخایر انرژی به‌عنوان مصداق‌های دارایی مشترک یاد شده که مالکیت آن به دولت ایران تعلق دارد (فارغ از حکومت‌ها) و «این مالکیت مبنای اصلی قدرت جمهوری ایران است» حراج این دارایی مشترک (از جمله در شکل خصوصی‌سازی و خصولتی‌سازی) «عامل تضعیف ظرفیت‌های عمومی سیاست‌گذاریِ متعلق به مردم ایران بوده است» (عباس شهرابی). در فراز پایانی، «تشکیل صندوق توسعه ملی برای تجمیع درآمدهای حاصل از ذخایر انرژی و مالیات بر زمین، به‌عنوان یکی از سازوکارهای بازتوزیع پایدار منابع در جهت اهداف توسعه‌ای و رفاهی ایران» معرفی و پیشنهاد شده است. با برداشتی که من از موضوع دارم، قضیه بانک سرمایه، ماجرای تراستی‌ها، ماجرای معدن طلای تفتان، و فروش بافت تاریخی گرگان به بابک زنجانی، فقط چند نمونۀ اخیرِ ناقضِ ایدۀ ایران همچون دارایی مشترک هستند.
📰مطالعۀ متن کامل در وب‌سایت تعمق
✍ #خسرو_آقایی
#مقالات_ارسالی
Taamoq | تَعَمُّق✅️


مشاهیرفروش خیابان انقلاب، یک مردم‌شناس بود!
در میانۀ خیابان انقلاب تهران، جایی که کتاب‌فروشی‌ها، دست‌فروشان، دانشجویان و رهگذران در هم می‌آمیزند، آقا بهمن سال‌هاست بساط کوچکی پهن می‌کند و عکس مشاهیر را می‌فروشد. نگاه نخست، این بساط را صرفاً دکه‌ای برای امرار معاش می‌بیند؛ مجموعه‌ای از تصاویر قاب‌گرفته یا چاپ‌شده که در کنار هم چیده شده‌اند. اما اگر کمی بیشتر مکث کنیم، درمی‌یابیم که این بساط تنها محل خرید و فروش عکس نیست، بلکه صحنه‌ای فشرده از حافظۀ سیاسی و فرهنگی جامعۀ ایران است. در کنار عکس رهبر جمهوری اسلامی، تصویر محمدرضا شاه قرار گرفته است؛ کمی آن‌سوتر، مصدق دیده می‌شود و در کنار او چهرۀ چه‌گوارا، انقلابی آمریکای لاتین، حضور دارد. آنچه در فضای رسمی و سیاسی کشور به دشواری می‌تواند کنار هم قرار گیرد، در این بساط کوچک، هم‌زمان و بی‌واسطه حاضر است.
📰مطالعۀ متن کامل در وب‌سایت تعمق
✍ #محدثه_الفت_شایان
#مقالات_ارسالی
Taamoq | تَعَمُّق✅️


معماری ذهن
چگونه ذهن ما ساخته می‌شود و چگونه می‌توانیم آگاهانه‌تر بیندیشیم و تصمیم بگیریم؟
👤مدرس: #بهارک_اعظمی
ــــــــــــــ
💬معرفی:
انسان‌ها جهان را مستقیماً و یکسان تجربه نمی‌کنند؛ هر فرد واقعیت را از خلال تجربه‌های شخصی، آموزش، خانواده، فرهنگ، رسانه، زبان و الگوهای ذهنی خود تفسیر می‌کند. در جهان امروز که افراد پیوسته در معرض حجم عظیمی از اطلاعات، روایت‌های متعارض، شبکه‌های اجتماعی و تغییرات سریع قرار دارند، مسئله اصلی دیگر فقط دسترسی به اطلاعات نیست؛ بلکه توانایی فهم، ارزیابی و سازمان‌دهی آن‌هاست.

دورۀ «معماری ذهن» برای پاسخ به این نیاز طراحی شده است. این دوره یک برنامه میان‌رشته‌ای و عمومی است که مفاهیمی از روان‌شناسی شناختی، علوم یادگیری، تعلیم و تربیت، جامعه‌شناسی و سواد رسانه‌ای را با زبانی روشن و کاربردی در کنار هم قرار می‌دهد. هدف دوره، آموزش «چه فکر کردن» نیست؛ بلکه کمک به شرکت‌کنندگان برای شناخت «چگونه فکر کردن»، مشاهدۀ الگوهای ذهنی خود و تقویت قدرت یادگیری و بازاندیشی است.

دوره از آموزش‌های صرفاً انگیزشی یا نسخه‌های آماده موفقیت فاصله دارد و در عین حال، از تخصصی‌گویی دانشگاهی نیز پرهیز می‌کند. شرکت‌کنندگان با مفاهیم معتبر علمی آشنا می‌شوند، اما این مفاهیم را از طریق مثال‌های زندگی روزمره، گفت‌وگو، تحلیل رسانه، تجربه‌های شخصی و تمرین‌های تأملی می‌آموزند.
🗒جلسات (فهرست تشریحی جلسات را در وب‌سایت ببینید):
۱. ذهن چگونه ساخته می‌شود؟
۲. تجربه چگونه ذهن را شکل می‌دهد؟
۳. آموزش چگونه شیوۀ اندیشیدن ما را می‌سازد؟
۴. جامعه، فرهنگ و رسانه
۵. چرا ذهن ما خطا می‌کند؟
۶. چرا تغییر باورها دشوار است؟
۷. هنر پرسیدن و تفکر انتقادی
۸. چگونه بهتر یاد بگیریم؟
۹. بازاندیشی و عاملیت شناختی
۱۰. بازسازی معماری ذهن
👥 جزئیات:
زمان: سه‌شنبه‌ها، ساعت ۱۹:۰۰ (از ۲۱ مهر)
آنلاین-آفلاین (جلسات ضبط می‌شوند)
امکان ثبت‌نام در دو قسط فراهم است
(جزئیات بیش‌تر در وب‌سایت)
📉 تخفیف ویژه برای ۱۰ ثبت‌نام اول
🎓برای ثبت‌نام کلیک کنید
❓مشاوره و ثبت‌نام قسطی: @TaamoqSupport
ــــــــــــــ
Taamoq | تَعَمُّق✅️


Forward from: تعمّق: سینما
Video is unavailable for watching
Show in Telegram
📹 Gauze (2025) 720p
🔗زیرنویس و انتشار #اختصاصی_تعمق
📼برای تماشای آنلاین کلیک کنید
💵حمایت مالی از ترجمۀ آثار سینمایی
ــــــــــــــ
تعمّق: سینما✅️


Forward from: تعمّق: سینما
Video is unavailable for watching
Show in Telegram
📹 Gauze (2025) 1080p
🔗زیرنویس و انتشار #اختصاصی_تعمق
📼برای تماشای آنلاین کلیک کنید
💵حمایت مالی از ترجمۀ آثار سینمایی
ــــــــــــــ
تعمّق: سینما✅️


Forward from: تعمّق: سینما
📹 Gauze (2025)
👤Noran Fikri Alezabi، Nicholas Arujah، Xinyue Ma، Yulin Yue & Xiaonan Zhou

🏆 جوایز و افتخارات:
• جزو ۲۵۰ فیلم کوتاه برتر Letterboxd با رتبۀ ۲۸ام
• برندۀ BAFTA Student Film Award 2026 – Animation
• دریافت مدال برنز Student Academy Awards 2026 – Animation
• انتخاب رسمی Annecy International Animation Film Festival 2026
• برندۀ Best French Film در رقابت دانشجویی Animation First 2026 در نیویورک
• برندۀ Best International Film در جشنوارۀ Animatex مصر


⚪️معرفی فیلم:
«گاز» فیلم کوتاهی انیمیشنی است که در مدرسۀ انیمیشن GOBELINS فرانسه و به‌عنوان فیلم پایان‌دورۀ سال ۲۰۲۵ ساخته شده است.
فیلم داستان زین، شناگر ۱۴سالۀ فلسطینی، را روایت می‌کند که در غزه، در میان جنگ و گرسنگی، سرپرستی برادر کوچک‌ترش نور را بر عهده دارد. داستان فیلم از سرگذشت واقعی زین عروق، نوجوان فلسطینی‌ای که در سال ۲۰۲۴ هنگام تلاش برای دستیابی به کمک‌های بشردوستانه جان خود را از دست داد، الهام گرفته شده‌است.
«گاز» بیش از آنکه جنگ را از منظر میدان نبرد نشان دهد، آن را از سطح زندگی روزمرۀ دو کودک روایت می‌کند: غذایی که به دستشان نمی‌رسد، زخمی که باید پانسمان شود، کودکی که هنوز می‌خواهد بادبادک هوا کند، و شناگری که مهارتی که زمانی بخشی از رؤیای او بود، حالا به وسیله‌ای برای بقا تبدیل شده است.
عنوان فیلم نیز قابل‌تأمل است. «غوز» در عربی و Gauze در انگلیسی به معنای «گاز»، گاز استریل یا پارچۀ پزشکی برای پوشاندن زخم است؛ واژه‌ای که از نظر آوایی و شنیداری نیز با نام غزه ارتباط پیدا می‌کند.


📼برای تماشای آنلاین کلیک کنید
💵حمایت مالی از ترجمۀ آثار سینمایی
ــــــــــــــ
تعمّق: سینما✅️

20 last posts shown.