دوباره
در اغوش خواهیم گرفت
دوباره خواهیم بوسید
دوباره به دیدار هم خواهیم رفت
قدم خواهیم زد
به سفر خواهیم رفت
از کنج تنهایی مان فرار خواهیم کرد
همه این کارها را انجام خواهیم داد
اما این بار
غرور زیر پایمان له میشود
لذت در کنارمان می ایستد
توجه و خوشحالی نسبت به کوچک ترین موهبت های داده شده ، در وجودمان نهادینه می شود .
اینبار میشویم خودمان
اینبار به جای زنده ماندن ،
زندگی خواهیم کرد
....
در قرنطینه
ارزش خیلی از چیز هارا در زندگی احساس کردیم
قدر خیلی از چیز ها را دانستیم
اما در این میان، استرسی موج میزند
استرسی از طیف حسرت
میترسیم اگر زمانِ دوباره ها ، فرا رسد.. ایا حسرتی در این میان به چشم میخورد؟
ایا امکان دارد کسی برود
و تنش نباشد برای در اغوش گرفتن
رویَش نباشد برای بوسیدن
و زمان دیدارش بشود روز قیامت
...
در این روز های کذایی مواظب خودت باش
تا رویت ، اغوشت ، همراهیت ،نشود حسرت کسی .
لطفا مواظب خودتان باشید.
✍🏻راحمه اکبری
@shad_bashimm