𝗙𝗨𝗧𝗕𝗔𝗟𝗟𝗜𝗦𝗠

بعد گذشت این همه زمان از فینال، و بعد از تفکر فراوان، می‌خواهم به همه بگویم که از بازی با تیم ملی بازنشسته می‌شوم.
این تصمیم بسیار دردناکی بود و هنوز هم در اعماق روحم درد دارد، اما من درک می‌کنم که زمان آن فرا رسیده است. به شما قول می‌دهم که همیشه تمام تلاشم را کردم، نه فقط در سال‌های اخیر که همه چیز را به دست آوردیم، بلکه قبل از آن هم، و همیشه برای این پیراهن جنگیدم و تمام توانم را صرف کردم تا شما را خوشحال کنم و باعث افتخار شما به عنوان یک آرژانتینی از طریق فوتبال باشم.

دیگر خیلی چیزها باقی نمانده است، و مراحل به پایان خود نزدیک می‌شوند، و این مرحله برای من بسیار دردناک است. من عاشق حضورم در تیم ملی بودم و هستم و همیشه خواهم بود. من تمام توانم را صرف کردم و دیگر چیزی برای ارائه ندارم، و علاوه بر این، جوانان بسیار بااستعدادی وجود دارند که شایسته حضور در اینجا هستند.

از شما به خاطر تمام این عشق در طول این بیست سال سپاسگزارم. دلم برای شنیدن صدای شما از داخل استادیوم تنگ خواهد شد. اکنون من یکی از شما خواهم بود، همیشه از بیرون تشویق و حمایت خواهم کرد، در زمان‌های خوب و بد، و حتی بیشتر در زمان‌های بد.

از خانواده‌ام به خاطر حضورشان همیشه و همراهی‌ام در این سفر زیبا و دشوار سپاسگزارم. از تمام مربیان، هم‌تیمی‌ها و مدیرانی که افتخار داشتم در این سفر با آن‌ها همراه باشم، سپاسگزارم. خاطرات و لحظاتی را با خود خواهم برد که هرگز فراموش نخواهم کرد.

من می‌روم در حالی که احساس آرامش و افتخار می‌کنم، زیرا من، در کنار هم‌تیمی‌هایم، لحظاتی را برای شما به ارمغان آوردم که ما در رویاهایمان به آن فکر می‌کردیم. این یک رویا بود که من آن را با شما تجربه کردم. دوستتان دارم!

از خدا سپاسگزارم که مرا آرژانتینی قرار داد.

به پیش، آرژانتین!

این جملات را در تاریخ 21 جولای، دو روز پس از فینال، نوشتم. و امروز، پس از اتفاقی که برای پدرم افتاد، من بیشتر از همیشه به این تصمیم مصمم هستم.