دو کسب‌وکار؛ دو جایگاه
کسب‌وکار اول:
«فروش لباس زنانه برای همه.»
کسب‌وکار دوم:
«لباس‌های مینیمال برای زنانی که استایل ساده و ماندگار را ترجیح می‌دهند.»
هر دو می‌توانند لباس بفروشند.
اما دومی تصویر مشخص‌تری در ذهن مخاطب ایجاد می‌کند.
مخاطب سریع‌تر می‌تواند از خودش بپرسد:
«این برند برای من است؟»
گاهی مسئله این نیست که مردم تو را نمی‌بینند.
مسئله این است که بعد از دیدنت، نمی‌دانند تو را برای چه چیزی باید به خاطر بسپارند.
کسب‌وکار اول:
«فروش لباس زنانه برای همه.»
کسب‌وکار دوم:
«لباس‌های مینیمال برای زنانی که استایل ساده و ماندگار را ترجیح می‌دهند.»
هر دو می‌توانند لباس بفروشند.
اما دومی تصویر مشخص‌تری در ذهن مخاطب ایجاد می‌کند.
مخاطب سریع‌تر می‌تواند از خودش بپرسد:
«این برند برای من است؟»
گاهی مسئله این نیست که مردم تو را نمی‌بینند.
مسئله این است که بعد از دیدنت، نمی‌دانند تو را برای چه چیزی باید به خاطر بسپارند.