نجوا / Whisper

خدایا…
امروز دلم می‌خواهد با تمام آرامش و محبت، فقط با تو حرف بزنم…
با تویی که همیشه حاضر بودی، همیشه مهربان بودی، همیشه بخشیدی، حتی جاهایی که من حواسم نبود.
خدایا شکرت…
برای نعمت‌های جاری و ساده‌ای که آن‌قدر آرام و پیوسته در زندگی‌ام گذاشتی که گاهی عادی به نظر می‌رسند، اما هر کدامشان دریایی از لطف تو هستند.

خدایا شکرت برای قوانینی که بر جهان
حاکم کرده‌ای…
برای این نظم دقیق، برای این هماهنگی باشکوه، برای این حکمت جاری در همه چیز…
برای طلوع و غروب،
برای آمدن و رفتن فصل‌ها،
برای زمستانی که می‌گذرد،
برای بهاری که می‌رسد،
برای اینکه جهان بی‌هدف و رها نیست؛
بلکه همه چیز در آغوش نظم، علم، رحمت و اراده‌ی تو جاری‌ست.
شکرت برای طبیعت…
برای تمام نشانه‌هایی که هر روز برای من گذاشته‌ای…
در برگ‌ها،
در آسمان،
در نور،
در باد،
در سکوت کوه،
در صدای پرنده‌ها،
در بارانی که می‌بارد…
در چشمانی کهه میبینم…
همه‌جا نشانه‌های تو را می‌بینم.
انگار جهان، آرام و بی‌صدا، مدام از تو حرف می‌زند
و بیشتر از همه…
شکرت برای حضور خودت…
برای اینکه فقط نعمت ندادی، بلکه خودت هم با من هستی…
برای اینکه می‌شود به تو تکیه کرد،
با تو درد دل کرد،
در تو آرام گرفت،
و در تاریک‌ترین و روشن‌ترین لحظه‌ها، حضورت را حس کرد.
خدایا…
اگر آب هست، از توست.
اگر حس کردن هست، از توست.
اگر زیبایی هست، از توست.
اگر فهمیدن هست، از توست
اگر آرامش هست، از توست.
اگر نشانه‌ای هست، همه از توست.
من امروز آگاهانه می‌ایستم و اقرار می‌کنم:
همه چیز از فضل توست…
همه چیز از رحمت توست…
همه چیز از حضور توست…
الهی شکرت که این جهان را این‌گونه پر از معنا، نظم، زیبایی و نعمت آفریدی…
شکرت که اجازه دادی من ببینم، حس کنم، بفهمم و عاشقانه شکرگزار باشم.
خدایا،
قلبم را بیدارتر کن برای دیدن نعمت‌هایت،
چشمم را روشن‌تر کن برای دیدن نشانه‌هایت،
روحم را آرام‌تر کن در پناه حضور همیشگی‌ات.
تو را شکر…
نه فقط برای آنچه داده‌ای،
بلکه برای آنکه خودت هستی…
و حضورت، بزرگ‌ترین نعمت زندگی من است.
آمین یا رب العالمین❤️

“سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد
وان چه خود داشت ز بیگانه تمنا می‌کرد”