NooshDaroo | نوشدارو

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 سراب فضای ابری رایگان: مایکروسافت اطلاعات ۱۷۰ هزار سازمان را برای همیشه پاک کرد

بیش از ۱۷۰ هزار سازمان غیرانتفاعی و خیریه در سراسر جهان به‌دلیل قطع ناگهانی خدمات رایگان «مایکروسافت»، تمام فایل‌ها و اطلاعات ذخیره‌شده خود در سرویس ابری «وان‌درایو» (OneDrive) را برای همیشه از دست داده‌اند؛ رقمی که یکی از کارشناسان پشتیبانی مایکروسافت به یکی از این سازمان‌ها اعلام کرده و خود شرکت آن را رسماً تأیید نکرده است.

▪️ ماجرا از کجا شروع شد؟
مایکروسافت از سال ۲۰۱۳ مجموعه‌ای از سرویس‌های اشتراکی خود مانند «ورد»، «اکسل» و فضای ابری وان‌درایو را به‌صورت رایگان در اختیار سازمان‌های کوچک و خیریه‌ها قرار می‌داد. این شرکت ظاهراً با هدف ساده‌سازی برنامه‌های حمایتی، از اول ژوئیه ۲۰۲۵ نسخه‌های پیشرفته این طرح را متوقف کرد و فقط نسخه پایه رایگان را نگه داشت؛ اما به‌دلیل اطلاع‌رسانی ضعیف، بسیاری از سازمان‌های غیرانتفاعی ماه‌ها بعد و درست هنگام حذف داده‌ها متوجه شدند اطلاعات حیاتی کسب‌وکارشان برای همیشه از بین رفته و قابل بازیابی نیست.

⚡️ هشدار
اتفاقی که مایکروسافت رقم زد، یک پیام روشن برای همه دارد: فضای ابری، خانه اجاره‌ای است و صاحب‌خانه می‌تواند هر لحظه قوانین را تغییر دهد. برای کاربران ایرانی خطر دوچندان است و علاوه بر تغییر سیاست شرکت‌ها، ریسک مسدود شدن ناگهانی حساب به دلیل تحریم‌ همیشه وجود دارد.

▪️ چرا هیچ هشداری شنیده نشد؟
مایکروسافت می‌گوید از بهار ۲۰۲۵ اطلاع‌رسانی به مشتریان غیرانتفاعی خود را آغاز کرده بود؛ اما بررسی‌ها نشان می‌دهد این شرکت به‌جای اطلاع‌رسانی شفاف، خبر لغو سرویس را در گوشه‌ای از یک زیرصفحه در انجمن پشتیبانی خود منتشر کرده بود. بخشی از سازمان‌ها این هشدارها را دیدند و به‌موقع داده‌هایشان را منتقل کردند، اما بسیاری دیگر هرگز خبردار نشدند.
از سوی دیگر ایمیل‌های هشدار نیز به «حساب‌های کاربری مدیر» (Admin) ارسال می‌شدند؛ صندوقی که معمولاً پر از پیام‌های تبلیغاتی و هرزنامه (Spam) هستند و کسی آن‌ها را چک نمی‌کند.
مایکروسافت دلیلی جز «ساده‌سازی» برنامه‌های حمایتی خود برای این تصمیم اعلام نکرده است؛ اما برخی تحلیل‌گران آن را به نیاز روزافزون این شرکت به فضای ذخیره‌سازی برای توسعه هوش مصنوعی نسبت می‌دهند.

▪️ خطر حذف اطلاعات فقط برای سازمان‌ها نیست
شاید شما یک سازمان غیرانتفاعی نباشید، اما به احتمال زیاد از سرویس‌های ابری رایگان یا ارزان‌قیمت مثل «گوگل‌درایو» (Google Drive)، «آی‌کلود» (iCloud) یا همین وان‌درایو برای ذخیره اسناد یا فایل‌های مهم استفاده می‌کنید.
برای جلوگیری از چنین مشکلاتی فایل‌های حیاتی و مهم را علاوه بر فضای ابری، حتماً در یک حافظه فیزیکی مثل هارد دیسک یا فلش مموری ذخیره کنید. همچنین هرگز به قابلیت «همگام‌سازی خودکار» (Auto-sync) فضاهای ابری به چشم بک‌آپ نگاه نکنید و از ذخیره کامل فایل روی سرور مطمئن شوید.

✍️ یونس مرادی

#خبر_و_تحلیل
#کسب_و_کار_آنلاین

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 چگونه دسترسی اینستاگرام به اطلاعات شخصی را برای تبلیغات محدود کنیم؟

احتمالاً برای شما هم پیش آمده که در یک وب‌سایت به دنبال خرید کفش یا گوشی موبایل باشید و چند دقیقه بعد، دقیقاً تبلیغ همان محصول را در اینستاگرام ببینید.

این دقت عجیب باعث شده تا بسیاری تصور کنند اینستاگرام از طریق میکروفون در حال شنود مکالمات آن‌هاست. شرکت «متا» (Meta) این موضوع را رد می‌کند و در حقیقت نیازی هم به شنود ندارد، چون سایت‌ها و اپلیکیشن‌های دیگر اطلاعات وب‌گردی و خریدهای شما را تقدیم اینستاگرام می‌کنند.

هرچند نمی‌توان روند جمع‌آوری داده‌ها توسط اینستاگرام را کاملاً متوقف کرد اما با تغییر چند گزینه می‌توانید منابع جمع‌آوری اطلاعات را به میزان قابل‌توجهی محدود کنید.

در این مقاله از نوشدارو، جزئیات این کار را بیشتر توضیح داده‌ایم:

⛓ لینک مطالعه‌ی مطلب در سایت نوشدارو

✍️ یونس مرادی

#ابزارها_و_افزونه_ها
#حریم_خصوصی

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 سایت علی‌اکسپرس با پخش صدای «بی‌صدا» کاربرانش را ردیابی می‌کند

قبلا در نوشدارو در مورد روش‌های گوناگون ردیابی کاربران توسط سایت‌ها و اپلیکیشن‌ها صحبت کرده‌ایم. اما این یکی واقعا جدید است و این خبر تازه‌ درباره فروشگاه اینترنتی علی‌اکسپرس (AliExpress) شما را شگفت‌زده خواهد کرد:

یک پژوهشگر مستقل کشف کرده که صفحه اصلی این فروشگاه، متعلق به غول چینی علی‌بابا (Alibaba)، بی‌سروصدا از بلندگوی مجازی مرورگر شما برای شناسایی دستگاه‌تان استفاده می‌کند؛ بدون این‌که حتی یک ثانیه صدا بشنوید!

▪️ ماجرا از یک هدفون لجباز شروع شد
جالب این‌جاست که این ردیابی نه توسط یک شرکت امنیتی، بلکه به‌خاطر یک اتفاق عجیب لو رفت.

نویسنده وبلاگ فنی «لیزرفایل» (Laserphile) متوجه شد هدفون بلوتوثی‌اش که هم‌زمان به رایانه و گوشی وصل می‌شود، هر بار که صفحه علی‌اکسپرس در مرورگر رایانه باز است، از پخش موسیقی گوشی جا می‌ماند. انگار رایانه دائم در حال پخش صدا بود؛ در حالی که هیچ ویدئو یا موسیقی‌ای در صفحه دیده نمی‌شد و بی‌صدا کردن مرورگر هم اثری نداشت.

پیگیری همین موضوع به کشف دو اسکریپت پنهان از زیرمجموعه ابزارهای امنیتی علی‌بابا رسید که بلافاصله بعد از باز شدن صفحه اصلی علی‌اکسپرس، دو «جریان پردازش صدا» در مرورگر راه می‌اندازند.

▪️ صدای بی‌صدا چطور کار می‌کند؟
روش کار این اسکریپت‌ها به زبان ساده چنین است: مرورگر یک صدای آزمایشی تولید می‌کند، اما درست قبل از رسیدن به بلندگو، ولوم آن روی صفر قرار می‌گیرد. پس شما چیزی نمی‌شنوید؛ اما دستگاه‌تان آن صدا را کامل «پردازش» کرده است. نکته این‌جاست که هر دستگاه بسته به سخت‌افزار، سیستم‌عامل و نسخه مرورگرش، همان صدای واحد را با تفاوت‌های بسیار ریزی پردازش می‌کند. اندازه‌گیری همین تفاوت‌های ریز، مثل «اثر انگشت» عمل می‌کند و می‌تواند دستگاه شما را از میلیون‌ها دستگاه دیگر متمایز کند!

به همین دلیل به این تکنیک «اثر انگشت صوتی» (Audio Fingerprinting) می‌گویند. برخلاف کوکی‌ها که فایل‌های کوچکی روی دستگاه شما هستند و می‌توانید پاک‌شان کنید، اثر انگشت چیزی روی دستگاه ذخیره نمی‌کند؛ بدتر اینکه اثرانگشت پردازش صوتی کامپیوتر یا موبایل شما با پاک کردن تاریخچه مرورگر یا استفاده از حالت ناشناس هم از بین نمی‌رود!

اثر انگشت مرورگر (Browser Fingerprinting) یعنی شناسایی دستگاه شما از روی مجموعه‌ای از مشخصات فنی‌اش، بدون ذخیره هیچ فایلی روی دستگاه. به همین دلیل پاک کردن کوکی‌ها، تاریخچه یا حتی وب‌گردی در حالت ناشناس، جلوی آن را نمی‌گیرد.

بررسی فنی نشان داد اثر انگشت صوتی فقط یکی از قطعات پازل است؛ همان اسکریپت‌ها ده‌ها مشخصه‌ی دیگر دستگاه را هم جمع می‌کنند: از نحوه ترسیم گرافیک و مشخصات کارت گرافیک گرفته (که در این مورد قبلا در نوشدارو صحبت کرده‌ایم) تا ابعاد صفحه‌نمایش، میزان حافظه و حتی الگوی حرکت ماوس. مجموع این داده‌ها رمزگذاری و به سرورهای علی‌بابا ارسال می‌شود.

▪️ هدف چیست؟ ردیابی کاربران یا مبارزه با تقلب؟
این‌جا باید به یک نکته‌ی دیگر هم اشاره کرد: فروشگاه‌های بزرگی مثل علی‌اکسپرس با انبوهی از ربات‌ها، حساب‌های جعلی و کلاهبرداری‌های پرداختی دست‌وپنجه نرم می‌کنند و شناسایی دستگاه‌ها یکی از ابزارهای رایج مقابله با این سوءاستفاده‌هاست؛ همان‌طور که پیش‌تر در گزارش سیستم تشخیص ربات کلودفلر دیدیم، مرز میان تشخیص ربات و ردیابی کاربران باریک است. از بیرون نمی‌توان ثابت کرد علی‌بابا با این داده‌ها دقیقا چه می‌کند و چه مدت آن‌ها را نگه می‌دارد.

اما انتقاد اصلی پژوهشگر همین ابهام است: این اندازه‌گیری‌ها روی صفحه اصلی فروشگاه و پیش از هر اقدام حساسی مثل ورود یا پرداخت انجام می‌شود، کدهای آن عمدا مبهم‌سازی شده‌اند تا قابل بررسی نباشند و کاربر هیچ نشانه‌ای از اجرای آن‌ها نمی‌بیند. مزاحمت واقعی هم داشته: همین پردازش بی‌صدا مسیر صدای بلوتوث را اشغال می‌کرد و اجازه نمی‌داد هدفون کاربر به گوشی برگردد.

▪️ چطور جلوی این ردیابی را بگیریم؟
بی‌صدا کردن تب مرورگر یا کل سیستم، جلوی پردازش پنهان صدا را نمی‌گیرد؛ چون اصلا قرار نیست چیزی پخش شود که شما بشنوید. تنها راه، مسدود کردن اسکریپت‌ها یا استفاده از مرورگر مقاوم در برابر اثر انگشت است.

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

کشف بدافزاری که حتی بعد از تغییر رمز همچنان به حساب گوگل شما دسترسی دارد

اگر ایمیل یا حساب‌تان هک شود، راهکار پیشنهادی این است که رمز را عوض کنید و تمام نشست‌های فعال (یا به اصطلاح Sessions) را ببندید. همین کارهای ساده معمولاً مهاجم را بیرون می‌اندازند. اما پژوهشگران بدافزار جدیدی به نام iAuthFlow v2 کشف کرده‌اند که راه برگشت متفاوتی برای هکر می‌سازد: یک «کلید عبور» یا «Passkey» که حتی بعد از تغییر رمز هم دسترسی را باز نگه می‌دارد!

▪️ کلید عبور یا Passkey چیست؟
پَس‌کی روشی برای ورود به حساب است که به‌جای رمز عبور، از یک جفت کلید رمزنگاری‌شده استفاده می‌کند؛ یکی از این کلیدها فقط روی دستگاه شما می‌ماند و با اثر انگشت، تشخیص چهره یا PIN شما، جواز ورود به حساب‌ها را صادر می‌کند.

چون این کلید محرمانه فقط در دستگاه شما ذخیره می‌شود، در برابر حملات فیشینگ امن‌تر است؛ اما اگر مهاجم بعد از ورود به حساب بتواند پس‌کی خودش را به حساب اضافه کند، همان روش امن به یک راه ورود دائمی برای او تبدیل می‌شود.

این ابزار با قیمتی بیش از ۱۰ هزار دلار در انجمن‌های روسی دارک‌وب فروخته می‌شود و برای فیشینگِ حساب‌های گوگل، مایکروسافت، iCloud و لینکدین طراحی شده است. بدافزار برای شروع، کاربر را به صفحات جعلی هدایت می‌کند تا اطلاعات ورودش را بنویسد.

سپس هکر به‌صورت همزمان با همین اطلاعات وارد حساب می‌شود و ابزار او در پس‌زمینه تلاش می‌کند برای دستگاه مهاجم، یک Passkey بسازد. در ویدیویی که هکرها برای تبلیغ ابزار خود ساخته‌اند، تمام این فرایند حدود شش ثانیه طول می‌کشد؛ هرچند سرویس‌هایی مثل گوگل ممکن است برای ثبت Passkey، اطلاعات هویتی بیشتری بخواهند و کار مهاجم را سخت‌تر کنند.

تکنولوژی Passkey قرار است روشی امن‌تر از ورود با رمز عبور باشد، چون کلید محرمانه آن از دستگاه خارج نمی‌شود و در برابر فیشینگ مقاوم است. اما مشکل اینجاست که اگر Passkey حساب شما را هکرها بسازند، عوض‌ کردن رمز و خروج از دستگاه‌ها دیگر پایان ماجرا نیست.

در این شرایط، برای پس‌گرفتن کامل حساب باید چند جای مختلف را بررسی کنید:

• ببینید پس‌کی یا کلید امنیتی ناشناسی اضافه نشده، ایمیل‌ها مخفیانه به آدرس دیگری فوروارد نمی‌شوند، اطلاعات بازیابی و دسترسی‌های حساب تغییر نکرده و برنامه یا سرویس مشکوکی به حساب وصل نیست.
• حتی شاید لازم شود مجوزهای قبلی برنامه‌ها و ورودها را لغو و روش‌های احراز هویتی که مهاجم اضافه کرده را یکی‌یکی حذف کنید.
یعنی بازگردانی حساب از «رمز را عوض کن و تمام!» به یک پاک‌سازی کامل و وقت‌گیر تبدیل می‌شود.

#خبر_و_تحلیل
#مبانی_امنیت

✍️ شایان ضیایی

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 آنتروپیک درهای میتوس ۵ را به روی مدافعان باز کرد: اسکن امنیتی کدها با قدرتمندترین مدل کلاد

شرکت آنتروپیک ساعاتی پیش اعلام کرد که اسکن‌های امنیتی «کلود سکیوریتی» از این پس با مدل میتوس ۵ انجام می‌شود و این قابلیت به‌صورت بتای عمومی در اختیار همه مشتریان طرح سازمانی (Enterprise) کلاد قرار گرفته است؛ مدلی که تا امروز فقط گروه کوچکی از سازمان‌های منتخب اجازه استفاده از آن را داشتند.

میتوس ۵ توانمندترین مدل آنتروپیک در حوزه امنیت سایبری است و به دلیل همین توانایی‌ها هرگز به‌صورت عمومی عرضه نشد؛ این مدل از فروردین امسال در قالب پروژه گلس‌وینگ تنها در اختیار مجموعه محدودی از نهادهای حافظ زیرساخت‌های حیاتی بود تا پیش از رسیدن چنین توانایی‌هایی به دست مهاجمان، فرصت کشف و ترمیم آسیب‌پذیری‌ها فراهم شود. عرضه کلود فیبل ۵ نیز گام قبلی همین مسیر بود: نسخه‌ای که در دسترس همه است، اما درخواست‌های دومنظوره سایبری را مسدود می‌کند.

▪️ اسکن کد بدون دسترسی مستقیم به مدل
کلود سکیوریتی مخزن کد سازمان را اسکن می‌کند و هر یافته را همراه با دسته‌بندی استاندارد CWE، امتیاز شدت و اطمینان و یک وصله پیشنهادی برمی‌گرداند. اعمال وصله‌ها در ابزار «کلود کد» انجام می‌شود و هر وصله پیش از اجرا باید به تایید انسان برسد. هزینه اسکن‌ها هم به‌صورت مصرف توکن عادی و بدون اشتراک جداگانه محاسبه می‌شود.

منطق آنتروپیک برای این بازشدن درها ساده است: خطر اصلی جایی است که کاربر دسترسی مستقیم به مدل دارد و می‌تواند آن را به سمت کارهای مخرب هدایت کند. در کلود سکیوریتی کاربر فقط یک خروجی دفاعی مشخص مانند فهرست آسیب‌پذیری‌ها یا وصله پیشنهادی دریافت می‌کند و راهی برای پرامپت‌دادن آزادانه به میتوس ۵، برای نمونه ساخت اکسپلویت، ندارد.

این قابلیت فعلا فقط برای مشتریان طرح سازمانی (Enterprise) کلاد فعال است و کاربران عادی کلاد به آن دسترسی ندارند.

این خبر در میانه‌ی مسابقه‌ای منتشر می‌شود که هر دو سوی آن با هوش مصنوعی پیش می‌رود؛ اوپن‌ای‌آی نیز چندی پیش مدل امنیتی GPT-5.6-Cyber را با همین منطق دسترسی محدود معرفی کرده بود و گزارش‌ها از رشد حملات خودکار مبتنی بر ایجنت‌های هوش مصنوعی حکایت دارند. برای کاربران عادی این تغییر اثر فوری و مستقیمی ندارد، اما اگر وعده‌ها محقق شود، ایمن‌ترشدن نرم‌افزارهای متن‌بازی که زیربنای بسیاری از اپلیکیشن‌ها و سرویس‌های روزمره هستند، در نهایت به سود همه کاربران خواهد بود.

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 پرداخت جریمه‌ی ۴۰۰ میلیون دلاری توسط تیک‌تاک به خاطر نقض حریم خصوصی کودکان

شرکت تیک‌تاک برای حل‌وفصل یک شکایت و به اتهام نقض قانون حفاظت از حریم خصوصی کودکان در اینترنت (COPPA) ۴۰۰ میلیون دلار پرداخت خواهد کرد.

در این شکایت، وزارت دادگستری آمریکا ادعا کرده بود که تیک‌تاک بدون اطلاع والدین یا کسب رضایت آن‌ها، اطلاعات کودکان را جمع‌آوری کرده و در صورت درخواست والدین برای پاک کردن اکانت‌ها، از حذف آن‌ها خودداری کرده است.

▪️ این داستان از کجا شروع شد؟
ریشه این درگیری حقوقی در واقع به سال ۲۰۱۹ و اپلیکیشن پیشین تیک‌تاک یعنی Musical .ly برمی‌گردد. در آن سال، این شرکت به دلیل جمع‌آوری غیرقانونی اطلاعات کودکان ۵.۷ میلیون دلار جریمه شد و تعهد داد که قوانین حریم خصوصی (COPPA) را رعایت کند.

با این حال، تحقیقات بعدی نشان داد که تیک‌تاک به تعهدات سال ۲۰۱۹ خود پایبند نبوده است. در نتیجه، در آگوست ۲۰۲۴، وزارت دادگستری آمریکا شکایت جدید و بسیار بزرگی را علیه تیک‌تاک و شرکت مادر آن (بایت‌دنس) تنظیم کرد که در نهایت به این جریمه سنگین ۴۰۰ میلیون دلاری ختم شد.

▪️ تیک‌تاک چه آسیبی به کودکان و نوجوانان وارد کرده است؟
طبق اسناد دادگاه و شکایات مطرح‌شده، تخلفات تیک‌تاک آسیب‌ها و خطرات زیر را برای افراد زیر ۱۳ سال به همراه داشته است:

• نقض گسترده حریم خصوصی و پروفایل‌سازی: تیک‌تاک به طور آگاهانه به کودکان زیر ۱۳ سال اجازه می‌داد تا با دور زدن محدودیت‌های سنی، حساب‌های کاربری عادی بسازند. این پلتفرم حجم عظیمی از اطلاعات شخصی (مانند آدرس ایمیل، عادات تماشای ویدیو و داده‌های رفتاری) را بدون اطلاع والدین جمع‌آوری می‌کرد. حتی در بخش «حالت کودکان» (Kids Mode) نیز این شرکت به طور غیرقانونی در حال جمع‌آوری داده و ساخت پروفایل از کودکان بود!

• به خطر انداختن امنیت روانی و فیزیکی (ارتباط با بزرگسالان): از آنجا که کودکان می‌توانستند حساب‌های کاربری عادی (مخصوص افراد بالای ۱۳ سال) بسازند، این امکان را داشتند که ویدیوهای خود را به صورت عمومی به اشتراک بگذارند و از طریق بخش پیام دایرکت مستقیماً با بزرگسالان در ارتباط باشند. این موضوع کودکان را در معرض خطرات جدی از جمله ارتباط با افراد سوءاستفاده‌گر و تماشای محتوای نامناسب قرار می‌داد، بدون اینکه والدین هیچ کنترلی روی این روند داشته باشند.

• سلب کنترل از والدین: یکی از بزرگ‌ترین آسیب‌ها این بود که وقتی والدین متوجه حضور فرزندانشان در این پلتفرم می‌شدند و از تیک‌تاک درخواست می‌کردند که حساب کاربری و اطلاعات کودکشان را پاک کند، تیک‌تاک در بسیاری از مواقع این درخواست‌ها را نادیده می‌گرفت یا فرآیند حذف حساب را آن‌قدر پیچیده می‌کرد تا والدین منصرف شوند!

در نهایت، فشار این شکایت‌ها باعث شد تیک‌تاک علاوه بر پرداخت جریمه، ساختار مالکیتی خود در آمریکا را تغییر دهد و کنترل‌های سخت‌گیرانه‌تری برای تایید سن و نظارت والدین اعمال کند.

▪️ نوشدارو پلاس
قانون حفاظت از حریم خصوصی کودکان در اینترنت (COPPA) یک قانون فدرال آمریکاست که وب‌سایت‌ها و خدمات آنلاینِ مخصوص کودکان زیر ۱۳ سال (یا سرویس‌هایی که می‌دانند از این کودکان اطلاعات می‌گیرند) را ملزم می‌کند پیش از جمع‌آوری، استفاده یا اشتراک‌گذاری اطلاعات شخصی کودک، والدین را آگاه کرده و رضایت قابل‌تأیید آنان را بگیرند؛ همچنین باید امکان مشاهده یا حذف اطلاعات را برای والدین فراهم کنند.

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 فرسودگی دیجیتال: چرا این روزها کمتر از گذشته در شبکه‌های اجتماعی پست می‌گذاریم؟

اینستاگرام را باز می‌کنید که چند دقیقه‌ای سرگرم شوید. چند پست می‌بینید، بین ویدیوها می‌چرخید، به دو سه پیام جواب می‌دهید و بالاخره برنامه را می‌بندید؛ اما به‌جای اینکه حال‌تان بهتر شده باشد، فقط احساس می‌کنید خسته‌تر شده‌اید.

یا شاید بارها خواسته باشید عکسی منتشر کنید یا درباره‌ی موضوعی نظر بدهید، اما در آخر منصرف شده باشید. نه به این دلیل که چیزی برای گفتن نداشتید، بلکه چون احساس کرده‌اید دردسرش بیشتر از فایده‌اش است.

پژوهشی تازه نشان می‌دهد این تجربه فقط مختص شما نیست. بسیاری از کاربران هنوز شبکه‌های اجتماعی را ترک نکرده‌اند، اما دارند آرام‌آرام از آن‌ها عقب می‌کشند: کمتر پست می‌گذارند، مخاطبان‌شان را محدودتر می‌کنند و گاهی برنامه‌ای را که بیش از حد خسته‌شان کرده، برای مدتی از گوشی پاک می‌کنند.

پژوهشگران این خستگی از حضور دائمی در فضای آنلاین را با مفهومی به نام «فرسودگی دیجیتال» (Digital Burnout) توضیح می‌دهند.

در مطلب کامل نوشدارو بررسی کرده‌ایم فرسودگی دیجیتال چیست، چرا کاربران کمتر از گذشته در شبکه‌های اجتماعی پست می‌گذارند و چه عواملی مثل فشار روانی، حریم خصوصی و ترس از قضاوت باعث می‌شوند حضور آنلاین خود را محدودتر کنند.

⛓ مطالعه مطلب در نوشدارو

✍️ آزاده رمضانی

#سواد_دیجیتال
#سلامت_روان

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 نسخه رسمی GTA 6 برای PC منتشر نشده؛ مراقب فایل‌های جعلی و آلوده باشید

این روزها با انتشار ویدیوهای لو رفته از بازی به‌شدت موردانتظار جی‌تی‌ای ۶ (GTA 6)، هیجان گیمرها در سراسر جهان به اوج رسیده است؛ اما در سایه این هیاهو، کلاهبرداران در سایت‌های دانلود غیررسمی و شبکه‌های تورنت، فایل‌هایی را با عنوان «نسخه کامل و قابل‌بازی» قرار داده‌اند که ممکن است حاوی بدافزار باشند یا کاربر را به صفحات کلاهبرداری هدایت کنند.

ماجرا از جایی داغ شد که یک افشاگر به‌نام CyberLeek، ویدیوهای تازه‌ای از گیم‌پلی این بازی را در اینترنت پخش کرد. همین اتفاق باعث شد تا بسیاری از کاربران باور کنند که شاید فایل اصلی بازی هم به بیرون درز کرده باشد و با دیدن لینک‌های دانلود در سایت‌های متفرقه، فریب بخورند.

این نخستین بار نیست که نام GTA 6 به طعمه‌ای برای کلاهبرداری تبدیل می‌شود. پیش‌تر در نوشدارو، در مطلب «افزایش حملات بدافزاری با سوءاستفاده از نام GTA VI»، درباره نسخه‌های بتای جعلی، سایت‌های تقلبی و روش‌هایی که مهاجمان برای فریب گیمرها استفاده می‌کنند توضیح داده‌ایم.

هرچند در گذشته اتفاقات نادری رخ داده و نسخه اولیه برخی بازی‌های بزرگ لو رفته بود، اما تا زمان نگارش این مطلب، هیچ منبع معتبر انتشار عمومی یک نسخه قابل‌دانلود و قابل‌بازی از GTA 6 را تأیید نکرده است. تمام لینک‌ها، کانال‌های دیسکورد و سایت‌هایی که چنین ادعایی دارند، بدون استثنا جعلی و خطرناک هستند.

شرکت سازنده قصد دارد به‌زودی نمایش رسمی و کاملی از گیم‌پلی این بازی ارائه دهد و انتشار نهایی آن نیز برای اواخر پاییز برنامه‌ریزی شده است. تا آن زمان، تنها راه در امان ماندن از این بدافزارها، پذیرش این واقعیت است که هیچ راه میان‌بری برای تجربه زودهنگام این بازی وجود ندارد.

✍️ دانیال طبایی

#خبر_و_تحلیل
#خرید_آنلاین

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 فیلترشکن‌هایی که جاسوس از آب درآمدند؛ کشف صدها افزونه جعلی در فروشگاه رسمی کروم

بسیاری از ما برای دور زدن محدودیت‌های اینترنت یا حفظ حریم خصوصی، به افزونه‌های VPN در مرورگر کروم پناه می‌بریم؛ اما گزارش جدید پژوهشگران امنیتی Socket نشان می‌دهد که بیش از ۷۰۰ افزونه فیلترشکن در کروم وب استور، در واقع تله‌هایی برای سرقت اطلاعات کاربران بوده‌اند.

این افزونه‌های مخرب که بیش از ۷۵ هزار بار نصب شده‌اند، ظاهر بسیار فریبنده‌ای دارند. نیمی از آن‌ها با سرقت لوگو و نام برندهای معروفی مانند «پروتون وی‌پی‌ان» (Proton VPN)، «واینداسکرایب» (Windscribe)، «نورد وی‌پی‌ان» (NordVPN)، «تانل بر» (TunnelBear) یا «سرف‌شارک» (Surfshark)، اعتماد کاربران را جلب می‌کردند تا به تمام ترافیک اینترنت آن‌ها دسترسی پیدا کنند.

وقتی کاربر یکی از این افزونه‌ها را روشن می‌کرد، در بهترین حالت هیچ اتفاقی نمی‌افتاد و افزونه فقط یک ظاهر نمایشی و دروغین داشت؛ اما در بدترین حالت، تمام فعالیت‌های اینترنتی کاربر به جای عبور از یک مسیر امن، مستقیماً به سرورهای سازندگان بدافزار فرستاده می‌شد تا رفتار آنلاین او را ردیابی کنند. حتی برخی از آن‌ها اشتراک‌های پولی برای سرورهایی می‌فروختند که اصلاً وجود خارجی نداشتند.

نکته جالب این است که هدف اصلی بسیاری از این بدافزارها، کاربرانی در کشورهایی مانند روسیه بوده‌اند. این دقیقاً همان شرایطی است که کاربران ایرانی را هم به طعمه‌های همیشگی و در دسترس برای این نوع کلاهبرداری‌ها تبدیل می‌کند.

▪️ راهکارهای تشخیص افزونه‌های جعلی و حفظ امنیت
برای در امان ماندن از این تله‌ها و تشخیص افزونه‌های جعلی، این راهکارها را به کار بگیرید:

• از سایت رسمی دانلود کنید: افزونه را فقط از طریق لینک موجود در وب‌سایت رسمی سازنده نصب کنید و هرگز نام آن را مستقیماً در فروشگاه کروم جستجو نکنید.

• نظرات را بخوانید: پیش از نصب، بخش نظرات کاربران را بررسی کنید. اگر افراد زیادی به مشکلات امنیتی یا مشکوک‌بودن افزونه اشاره کرده‌اند، از نصب آن خودداری کنید.

• نام توسعه‌دهنده را بررسی کنید: در صفحه فروشگاه کروم، دقت کنید که نام توسعه‌دهنده (Developer) دقیقاً متعلق به همان شرکت اصلی باشد و سابقه بدی در انتشار برنامه‌های دیگر نداشته باشد.

• نشت اطلاعات را تست کنید: با استفاده از سایت‌های تست نشت دی‌ان‌اس (DNS Leak Test)، مطمئن شوید که افزونه به‌درستی کار می‌کند. اگر با وجود روشن‌بودن فیلترشکن، همچنان نام شرکت ارائه‌دهنده اینترنت شما یا موقعیت واقعی‌تان در نتایج دیده می‌شود، آن افزونه ناامن است. اگر می‌خواهید روش دقیق انجام این تست را یاد بگیرید، پیشنهاد می‌کنیم راهنمای کامل تست نشت DNS را مطالعه کنید.

حضور یک برنامه در فروشگاه‌های رسمی، دیگر تضمین‌کننده امنیت آن نیست. گاهی ابزاری که با هدف محافظت از حریم خصوصی و عبور از محدودیت‌ها نصب می‌کنیم، دقیقاً همان چیزی است که ما را در معرض بیشترین خطر قرار می‌دهد.

▪️ اگر افزونه مشکوکی نصب کرده‌ایم چه کار کنیم؟
۱. ابتدا وارد بخش Extensions و سپس Manage Extensions شوید؛

۲. افزونه مشکوک را پیدا کنید و روی Remove بزنید؛

۳. در نهایت اگر صفحه افزونه هنوز در Chrome Web Store وجود دارد، می‌توانید آن را باز کنید و با گزینه Flag Issue به گوگل گزارش دهید.

✍️ دانیال طبایی

#خبر_و_تحلیل
#ابزارها_و_افزونه‌ها

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 ساعت یازده شب، «فقط یه ویدئوی دیگه»: مغزتان در آن لحظه چه می‌کند؟

ساعت یازده شب است. گفته بودید فقط پنج دقیقه. حالا ساعت از دوازده گذشته و ته دلتان صدایی می‌گوید: «چرا نمی‌تونم ولش کنم؟» اگر این صحنه برایتان آشناست، خبری داریم که شاید کمی سبک‌تان کند: مشکل از اراده‌ی شما نیست. جایی در عمق مغزتان، ناظری که باید حواسش به شما باشد، موقتاً چرت می‌زند!

▪️ سفر به درون مغزِ در حال تماشا
پژوهشگران دانشگاه ججیانگ چین می‌خواستند بدانند در آن دقیقه‌های شیرینِ غرق شدن در ویدئوهای کوتاه، دقیقاً چه اتفاقی می‌افتد. آن‌ها ۵۶ جوان را داخل دستگاه fMRI خواباندند و کاری را به آن‌ها سپردند که هر شب در تختخواب می‌کنیم: تماشای ویدئوهای کوتاه، با اختیار کامل برای رد کردن هر ویدئوی حوصله‌سربر.

هر بار که ویدئویی به دل شرکت‌کننده‌ها می‌نشست، دو ناحیه‌ی کلیدی مغزشان به‌طور معنادار کم‌فروغ می‌شد. این دو ناحیه همان زوجی هستند که وقتی باید جلوی وسوسه بایستیم یا حواس‌مان به گذر زمان باشد، وارد میدان می‌شوند. به زبان ساده: درست وقتی تماشا کیف می‌دهد، ترمز مغز رها می‌شود!

نکته‌ی غافلگیرکننده جای دیگری بود: به محض اینکه ویدئوی ناخوشایندی پخش می‌شد، ناظر درونی ما (dACC) بیدار می‌شد و به سطح عادی برمی‌گشت. انگار مغز فقط در اوج لذت است که چراغ نگهبانی را خاموش می‌کند.

شیمی مغز هم یک پای ماجرا بود: کسانی که در حالت استراحت، گلوتامات (یک پیام‌رسان عصبی تحریکی) بیشتری در ناحیه‌ی dACC داشتند، کمتر دچار این خاموشی می‌شدند؛ یعنی مقاومت هر کدام از ما در برابر این غرق‌شدگی، تا حدی به شیمی منحصربه‌فرد مغزمان گره خورده است.

▪️ پس تقصیر کیست؟
منصف باشیم: خود پژوهشگران تأکید می‌کنند این خاموشی «خرابی» نیست؛ واکنش طبیعی مغز به یک تجربه‌ی آسان و لذت‌بخش است؛ اما یک درس روشن در دل این یافته هست: وسط تماشا، بدترین زمان برای جنگیدن با خود است؛ چون دقیقاً همان‌جا ترمزمان ضعیف‌ترین حالت را دارد.

پس تصمیم‌ها را به قبل از باز کردن اپلیکیشن ببرید:

• زمان مشخصی برای تماشا بگذارید

• یادآور زمان استفاده را فعال کنید

• شب‌ها گوشی را دورتر از تختخواب بگذارید

نتیجه‌ی این پژوهش دی‌ماه گذشته در نشریه‌ی معتبر نوروایمیج (NeuroImage) منتشر شده و تصویری تماشایی از پشت صحنه‌ی «اسکرول بی‌پایان» به دست داد.

#راهنمای_والدین
#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 از ارسال «سلام» خالی تا کپی‌کردن جواب هوش مصنوعی؛ نگاهی به خرده‌عادت‌های آنلاین

اینترنت فقط با کد و سرور ساخته نشده؛ بخش مهمی از آن به رفتار آدم‌هایی بستگی دارد که پشت صفحه‌ها نشسته‌اند. از همان روزهای ابتدایی اینترنت، کاربران متوجه شدند اگر هرکس هر طور خواست پیام بدهد، سؤال بپرسد یا بحث کند، فضای آنلاین خیلی زود به محیطی آشفته تبدیل می‌شود. همین نیاز باعث شکل‌گیری مفهومی به نام نتیکت (Netiquette) یا «آداب معاشرت اینترنتی» شد؛ مجموعه‌ای از قواعد نانوشته برای رفتار محترمانه و مؤثر در فضای دیجیتال.

▪️ مبارزه با عادت‌های آزاردهنده؛ از No Hello تا امروز
یکی از ویژگی‌های جالب نتیکت این است که با تغییر فناوری، قواعد جدیدی هم به آن اضافه می‌شوند. سایت Don’t Paste The AI یکی از نمونه‌های تازه این روند است؛ پروژه‌ای کوچک که با یک پیام ساده از کاربران می‌خواهد پاسخ خام هوش مصنوعی را بدون خواندن، اصلاح یا اضافه‌کردن نظر شخصی برای دیگران ارسال نکنند.

این ایده شبیه موجی از پروژه‌های کوچک اینترنتی است که هرکدام یک رفتار رایج و آزاردهنده را هدف گرفته‌اند. برای مثال، No Hello از کاربران می‌خواست به‌جای فرستادن یک «سلام» خالی در پیام‌رسان‌ها، همان ابتدا درخواست خود را مطرح کنند؛ چون طرف مقابل مجبور می‌شد یک پیام دیگر ارسال کند تا بفهمد موضوع چیست. Don’t Ask To Ask هم به عادت «می‌توانم یک سؤال بپرسم؟» پرداخت؛ جمله‌ای که معمولاً فقط یک مرحله اضافه قبل از پرسیدن سؤال واقعی بود.

جالب اینکه این پروژه‌ها توسط شرکت‌های بزرگ یا سازمان‌های رسمی ساخته نمی‌شوند؛ معمولاً محصول یک ایده کوچک از یک یا چند نفر در جامعه اینترنتی هستند.

همان‌طور که زمانی کاربران یاد گرفتند در ایمیل عنوان مشخص بنویسند یا در پیام کاری فقط یک «سلام» نفرستند، حالا شاید یکی از مهارت‌های جدید عصر هوش مصنوعی این باشد که بدانیم چه زمانی از AI کمک بگیریم و چه زمانی اجازه بدهیم صدای خودمان شنیده شود.

▪️ راه و رسم درست استفاده از هوش مصنوعی در گفت‌وگوها
هیچ‌کس مخالف استفاده از فناوری نیست؛ اتفاقاً دستیارهای هوش مصنوعی برای مرتب‌کردن افکار، پیدا کردن ایده و ساخت پیش‌نویس ابزارهای مفیدی هستند؛ اما خروجی یک چت‌بات نباید بدون بررسی، جای فکر و نظر خودمان را بگیرد.

برای استفاده بهتر از هوش مصنوعی در گفت‌وگوها:

• اگر پاسخ مناسبی ندارید، ساده بگویید نمی‌دانم
یک پاسخ صادقانه معمولاً ارزشمندتر از یک متن طولانی، اما نامرتبط است.

• پاسخ AI را همان‌طور که دریافت کردید ارسال نکنید
اول آن را بخوانید، بخش‌های غیرضروری را حذف کنید و اگر لازم بود با لحن خودتان بازنویسی کنید.

• اطلاعات مهم را بررسی کنید
هوش مصنوعی ممکن است پاسخ‌هایی درست، اما ناقص یا حتی اشتباه تولید کند.

• بخش مفید پاسخ را جدا کنید
اگر فقط یک ایده یا چند نکته از پاسخ به کارتان می‌آید، همان قسمت را استفاده کنید، نه یک متن طولانی و عمومی.

• اگر از AI کمک گرفته‌اید، شفاف باشید
در موضوعات مهم می‌توانید بگویید از یک ابزار هوش مصنوعی برای بررسی یا ایده‌گرفتن کمک گرفته‌اید.

• لحن انسانی را حفظ کنید
یک پیام کوتاه و واقعی معمولاً بهتر از یک پاسخ طولانی و رسمی است که مشخص است بدون ویرایش از یک چت‌بات آمده است.

✍️ دانیال طبایی

#سواد_دیجیتال

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 هشدار برای میلیون‌ها سایت وردپرسی: یک نقص امنیتی در افزونه المنتور پرو شناسایی شد

یک آسیب‌پذیری بحرانی در افزونه المنتور پرو (Elementor Pro) وردپرس شناسایی شده که می‌تواند به مهاجمان اجازه دهد حتی بدون داشتن حساب کاربری، فایل مخرب روی سرور سایت آپلود کنند و در شرایط خاص کنترل سایت را به دست بگیرند.

این مشکل به بخش فرم‌ساز المنتور مربوط است؛ جایی که مدیران سایت معمولاً برای دریافت فایل‌هایی مانند رزومه، تصویر، مدارک یا تیکت‌های پشتیبانی از کاربران استفاده می‌کنند. مهاجم می‌تواند با سوءاستفاده از این نقص، محدودیت بررسی فایل‌های آپلودی را دور بزند و یک فایل PHP روی سایت قرار دهد؛ فایلی که در صورت اجرا می‌تواند به مهاجم امکان اجرای دستورات روی سرور را بدهد.

البته این آسیب‌پذیری به معنی خطر فوری برای تمام سایت‌های المنتوری نیست. برای سوءاستفاده، سایت باید از نسخه آسیب‌پذیر المنتور پرو استفاده کند و معمولاً حداقل یک صفحه منتشرشده داشته باشد که در آن فرم دارای امکان آپلود فایل فعال باشد.

این ضعف امنیتی تمام نسخه‌های افزونه تا نسخه ۴.۲.۱ (و خود این نسخه) را تحت تأثیر قرار می‌دهد. اگر سایت شما از المنتور پرو استفاده می‌کند، اولین اقدام به‌روزرسانی افزونه به نسخه ۴.۲.۲ یا جدیدتر است. همچنین اگر سایت پیش از انتشار این نسخه اصلاحی از نسخه آسیب‌پذیر استفاده می‌کرده، بهتر است علاوه بر آپدیت، مواردی مانند فایل‌های ناشناس در پوشه‌های آپلود، کاربران جدید، تغییرات غیرعادی و لاگ‌های سرور را نیز بررسی کنند.

✍️ دانیال طبایی

#خبر_و_تحلیل
#ابزارها_و_افزونه‌ها

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 پرونده تازه سوءاستفاده از دوربین‌های پلاک‌خوان: افسر پلیسی که بیش‌ از ۷۰۰ بار همسر سابقش را ردیابی کرد

یک افسر پلیس در فلوریدا آمریکا متهم شده است که از سامانه دوربین‌های تشخیص پلاک خودرو برای زیر نظر گرفتن همسر سابقش استفاده کرده است. طبق اسناد پرونده، این افسر شماره پلاک خودروی همسر سابقش را ۷۱۷ بار در این سامانه جست‌وجو کرده تا موقعیت خودرو و رفت‌وآمدهای او را بررسی کند.

این اتفاق یک نمونه از چیزی است که در امنیت سایبری به آن «تهدید داخلی» (Insider Threat) می‌گویند؛ یعنی فردی که به‌ دلیل شغل یا مسئولیتش به اطلاعات دسترسی دارد، از همان دسترسی خارج از چارچوب استفاده کند. گزارش‌ها نشان می‌دهد تعداد مأمورانی که به دلیل استفاده شخصی و غیرقانونی از این شبکه‌های نظارتی دستگیر یا مجازات می‌شوند، در حال افزایش است که پیش‌تر هم در نوشدارو به آن پرداختیم.

رئیس پلیس این منطقه هم اعلام کرده که از این پس نظارت‌های فصلی سخت‌گیرانه‌ای بر نحوه دسترسی مأموران به پایگاه‌های داده اعمال خواهد کرد. این واکنش دیرهنگام نشان می‌دهد که سیستم‌های نظارتی تا چه حد در برابر خطاهای انسانی و دسترسی‌های غیرمجاز آسیب‌پذیرند.

➕ نوشدارو پلاس: این ماجرا یک واقعیت مهم را یادآوری می‌کند: خطر همیشه از هکرهای بیرونی نمی‌آید. گاهی فردی که از قبل مجوز دسترسی دارد، می‌تواند همان اطلاعات را به شکلی خارج از هدف اصلی استفاده کند؛ به همین دلیل نظارت بر «چه کسی، چه زمانی و چرا» به اطلاعات حساس دسترسی پیدا می‌کند، به اندازه خود فناوری اهمیت دارد.

✍️ دانیال طبایی

#خبر_و_تحلیل
#حریم_خصوصی

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 کویشینگ چیست؟ وقتی کلاهبردار پشت کد QR پنهان می‌شود

اسکن‌کردن QR کد آن‌قدر عادی شده که معمولاً حتی به آن فکر نمی‌کنیم. مثلاً برای دیدن منوی رستوران، پرداخت هزینه پارکینگ یا ورود به برخی سامانه‌ها کافی است دوربین گوشی را باز کنیم و آن مربع‌های کوچکِ سیاه و سفید را اسکن کنیم. این فرایند «سریع و راحت» است، اما همین راحتی، پاشنه آشیل جدیدی برای امنیت دیجیتال ما ساخته که به آن «کویشینگ» (Quishing) می‌گویند.

در مطلب کامل نوشدارو توضیح داده‌ایم کویشینگ چیست، کلاهبرداران چطور لینک‌های جعلی را پشت QR کد پنهان می‌کنند و قبل از اسکن یا وارد کردن اطلاعات، دقیقاً باید به چه نشانه‌هایی دقت کنید.

⛓ مطالعه مطلب در نوشدارو

✍️ یونس مرادی

#انواع_کلاهبرداری

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 معرفی OpenLogi: اپلیکیشن جایگزین سبک و متن‌باز برای موس و کیبورد لاجیتک

شرکت لاجیتک سخت‌افزار‌های خوبی می‌سازد؛ این را کمتر کسی انکار می‌کند. ماوس‌ها و کیبوردهای این شرکت سال‌ها دوام می‌آورند و زیر دست حس خوبی دارند. اما همین شرکت در بخش نرم‌افزار اغلب دردسرساز بوده است: برای استفاده از همه امکانات ماوس یا کیبوردتان باید اپلیکیشن Logi Options+ را نصب کنید.

برنامه‌ای که سنگین است، رم زیادی مصرف می‌کند و برای بعضی قابلیت‌ها حتی به اینترنت نیاز دارد. اینجاست که آدم از خودش می‌پرسد: چرا تنظیم عملکرد دکمه‌های یک ماوس باید این‌همه منابع مصرف کند و پای حریم خصوصی را هم وسط بکشد؟

انصاف حکم می‌کند بگوییم این اپلیکیشن بدافزار یا جاسوس‌افزار نیست، اما کاملاً هم بدون جمع‌آوری اطلاعات نیست. براساس سند رسمی امنیت و حریم خصوصی لاجیتک، داده‌های عملیاتی مانند شناسه میزبان، نسخه سیستم‌عامل، مدل و نسخه Firmware دستگاه و نسخه برنامه می‌توانند برای مدیریت سرویس و اطلاع‌رسانی‌های امنیتی پردازش شوند.

حالا یک پروژه مستقل آمده تا (احتمالاً) به دادمان برسد.

▪️ اپلیکیشن OpenLogi چیست و چرا ساخته شده است؟
این یک پروژه مستقل و متن‌باز است که به‌عنوان جایگزینی برای اپلیکیشن رسمی لاجیتک عمل می‌کند.

فلسفه‌اش هم ساده و دلنشین است: برای تغییر دقت یا عملکرد دکمه‌های یک ماوس نباید مجبور باشید حساب بسازید، به فضای ابری وصل شوید یا مجموعه‌ای سنگین از سرویس‌ها را روی سیستم‌تان اجرا کنید.

اپلیکیشن OpenLogi با زبان Rust نوشته شده و تنظیمات را در یک فایل متنی، روی همان کامپیوتر خودتان، ذخیره می‌کند.

امکانات فعلی آن شامل موارد زیر است:

• تغییر عملکرد دکمه‌های ماوس

• ساخت میان‌برهای سفارشی

• تنظیم DPI و چند سطح از پیش تعیین‌شده

• کنترل SmartShift

• ساخت پروفایل جداگانه برای برنامه‌های مختلف

• نمایش وضعیت باتری

• تغییر جهت اسکرول برای هر دستگاه

• کنترل نورپردازی بعضی کیبوردها

• اجرای برنامه یا اسکریپت با دکمه‌های ماوس

این اپلیکیشن برای عملکرد خود به حساب کاربری و فضای ابری نیاز ندارد و عمداً این‌گونه طراحی شده است.

➕نوشدارو پلاس: حتی بررسی به‌روزرسانی هم در OpenLogi اختیاری است و در حالت پیش‌فرض خاموش؛ یعنی تا وقتی خودتان نخواهید، برنامه سراغ اینترنت نمی‌رود.

▪️ چرا OpenLogi برای کاربران ایرانی جذاب است؟
مهم‌ترین مزیت OpenLogi این است که عملکرد اصلی آن به Logi ID یا سرورهای لاجیتک وابسته نیست. بعد از نصب، تنظیمات و پروفایل‌ها روی خود کامپیوتر باقی می‌مانند؛ بنابراین در صورت قطع اینترنت هم برنامه برای خواندن تنظیمات یا کنترل دستگاه به ورود مجدد به حساب نیاز ندارد. برای کاربری که قطعی اینترنت برایش امری روزمره است، همین یک جمله خیال‌راحتی بزرگ است.

بسته‌های نصب OpenLogi هم به‌جای صدها مگابایت، معمولاً چند ده مگابایت حجم دارند و برای ویندوز، مک و لینوکس منتشر می‌شوند. پشتیبانی رسمی از لینوکس خودش مزیت مهم دیگری است، چون لاجیتک برای این سیستم‌عامل اپلیکیشن رسمی ارائه نکرده است.

▪️ آیا همین حالا باید Options+ را حذف کنیم؟
کمی صبر کنید؛ OpenLogi هنوز لزوما جایگزین بی‌نقصی نیست. این پروژه همین چند ماه قبل آغاز شده، هنوز به نسخه پایدار ۱٫۰ نرسیده و همه محصولات و قابلیت‌های لاجیتک را پشتیبانی نمی‌کند. هرچند اگر آن را امتحان کنید ممکن است کار شما را به خوبی راه بیندازد.

نسخه ویندوز نیز نسبت به نسخه‌های مک و لینوکس جدیدتر است و ممکن است اشکالات بیشتری داشته باشد. قابلیت‌هایی مانند Flow، پشتیبان‌گیری ابری و بعضی امکانات اختصاصی محصولات جدید نیز در آن وجود ندارند.

در نهایت فراموش نکنید که این برنامه برای تغییر رفتار ورودی‌ها باید مجوزهای حساسی مانند Input Monitoring یا Accessibility دریافت کند؛ بنابراین فقط باید نسخه امضاشده را از صفحه رسمی انتشارها دریافت کرد.

#ابزارها_و_افزونه‌ها

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 اوپن‌ای‌آی بعد از فرار ایجنت‌هایش، ترمز مدل جدید را کشید

ماجرای ایجنت‌های فراری اوپن‌ای‌آی که پیش‌تر در نوشدارو گزارش کردیم (همان ایجنت‌هایی که پلتفرم هاگینگ فیس و چند سرویس دیگر را هک کردند) حالا به یک نقطه عطف رسیده است: اوپن‌ای‌آی بخش بزرگی از آموزش مدل بعدی‌اش، به نام «آسترا» (Astra)، را متوقف کرد.

دلیل توقف فقط آن حادثه نیست. ارزیابی داخلی نشان داده آسترا در کدنویسی و نفوذ سایبری به‌مراتب از نسل‌های قبلی جلوتر است و ممکن است به سطح «بحرانی» رسیده باشد. جالب است بدانید که مشخص شده ایجنت‌ها هفته‌ها از طریق یک تالار گفت‌وگو نقشه‌هایشان را هماهنگ می‌کردند و هیچ‌کس در اوپن‌ای‌آی متوجه نشده است!

▪️ راه‌حل شرکت چیست؟
ایجاد بازرس‌های خودکاری که «زنجیره تفکر» مدل‌ها را می‌خوانند و قرار است رفتار مشکوک را ظرف ۳۰ دقیقه به انسان‌ها گزارش دهند؛ به‌علاوه سندباکس‌های سخت‌گیرانه‌تر و قطع دسترسی ایجنت‌ها به اینترنت در حین آموزش. آموزش آسترا هم تا برآورده‌شدن همین شرط‌ها متوقف می‌ماند.

این خبر امروز، حساب یا اطلاعات شما را تهدید نمی‌کند؛ اما وقتی آنتروپیک، متا و مون‌شات چینی هم فرار ایجنت‌هایشان را گزارش کرده‌اند، پیام روشن است: توانایی هک خودکار این مدل‌ها از ابزارهای نظارت بر آن‌ها جلو زده و حتی سازندگان هم در تعقیب‌شان جا مانده‌اند.

اوپن‌ای‌آی قول داده گزارش کامل حادثه هاگینگ فیس را طی روزهای آینده منتشر کند؛ باید دید چقدر شفاف خواهد بود.

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 تصمیم‌گیری بهتر با «قانون سه»؛ چطور در زمان خستگی انتخاب‌های امن‌تر داشته باشیم؟

آخر شب که خسته روی مبل ولو می‌شوید و گوشی را برمی‌دارید، ذهن‌تان دیگر آن ذهن سرحال صبح نیست؛ همان‌جاست که حتی یک انتخاب ساده هم سنگین می‌شود.

همه‌ی ما باید در طول روز تصمیم‌های بی‌شماری بگیریم؛ از انتخاب غذای ظهر گرفته تا تصمیم‌گیری درباره‌ی کلیک روی یک لینک ناشناس یا حتی نصب یک اپلیکیشن جدید. فکر کردن بیش از حد به این انتخاب‌های متعدد و پیامدهای آن‌ها، اتفاقی بسیار رایج است که ذهن را فرسوده می‌کند.

بسیاری از ما تصور می‌کنیم آرامش و امنیت در صورتی به دست می‌آید که همیشه بهترین انتخاب ممکن را داشته باشیم. اما دکتر «سو وارما»، روان‌پزشک، نگاه متفاوتی به این موضوع دارد:

«آرامش، حاصل بهترین انتخابی است که با اطلاعات موجود در همان لحظه انجام می‌دهید؛ انتخابی که اغلب به اندازه‌ی کافی خوب است، اما بی‌نقص نیست.»

▪️ «قانون سه» چیست و چگونه کار می‌کند؟
دکتر وارما چارچوب ساده‌ای به نام «قانون سه» طراحی کرده که «خستگی تصمیم‌‌گیری» (Decision Fatigue) را کاهش دهد و به شما کمک می‌کند با اطمینان بیشتری قدم بردارید. این تمرین به ذهن شما فرصت می‌دهد از میان انبوهی از اطلاعات، مسیر درست را پیدا کند.

۱. گزینه‌های خود را به سه مورد محدود کنید
به جای اینکه ده‌ها انتخاب مختلف را سبک و سنگین کنید، کار را با شناسایی سه گزینه‌ی اصلی و قوی‌تر آغاز کنید. مدیریت سه گزینه برای مغز بسیار آسان‌تر است.

با این کار، تصمیمی طاقت‌فرسا و گیج‌کننده را به یک انتخاب قابل مدیریت تبدیل می‌کنید. برای مثال، هنگام انتخاب اپلیکیشنی که برای کار ادیت ویدیوی روزمره نیاز دارید، به جای بررسی تمام برنامه‌های مشهور، فقط سه برنامه‌ی معتبر را باهم مقایسه کنید.

۲. برای خود ضرب‌الاجل تعیین کنید
برای جلوگیری از فکر کردن بیش از حد، محدودیت زمانی مشخص کنید. به خودتان سه دقیقه، سه ساعت، سه روز یا سه هفته زمان بدهید تا به نتیجه برسید.

برای تصمیم‌های بزرگ‌تر مانند مهاجرت یا تغییر شغل، زمان طولانی‌تر منطقی است. اما برای تصمیم‌های روزمره مثل اینکه شام چه بخورید، سعی کنید در سه دقیقه تکلیف روشن شود.

۳. نظرات بیرونی را به سه فرد مورد اعتماد محدود کنید
مشورت گرفتن راه‌حل خوبی است، اما دریافت توصیه‌های بیش از حد از افراد مختلف، به جای ایجاد اطمینان، باعث سردرگمی بیشتر می‌شود.

ورود ایده‌های متعدد به ذهن، شرایط را پیچیده‌تر می‌کند. تعداد افرادی که از آن‌ها نظر می‌خواهید را محدود کنید و فقط به سراغ کسانی بروید که ارزش‌ها و دغدغه‌های شما را می‌فهمند.

▪️ چرا این موضوع برای امنیت و آرامش ما حیاتی است؟
«خستگیِ تصمیم» بیماری نیست، اما پدیده‌ای بسیار رایج است. هرچه در طول روز تصمیم‌های بیشتری بگیرید، ذهن شما خسته‌تر می‌شود. در دنیای دیجیتال، این خستگی دقیقاً همان نقطه‌ای است که کلاهبرداران روی آن حساب باز می‌کنند.

زمانی که ذهن خسته است، مهارت‌های اجرایی مغز کاهش می‌یابد و احتمال اهمال‌کاری، انتخاب‌های ناامن (مثل اعتماد بی‌جا به یک پیام جعلی) و نارضایتی کلی افزایش پیدا می‌کند.

علاوه بر این، قانون سه شما را تشویق می‌کند تصمیم‌هایتان را بر اساس ارزش‌ها و منطق بگیرید، نه بر اساس احساسات زودگذر.

▪️ پیش‌نیازهای یک تصمیم‌گیری موفق
برای اینکه بهترین نتیجه را با این قانون بگیرید، باید چند نکته را رعایت کنید:

• استراحت کافی داشته باشید تا واکنش‌های هیجانی کمتری نشان دهید. خواب کافی برای تصمیم‌گیری بسیار مهم است.

• به ارزش‌های درونی خود بیشتر از حال و هوای لحظه‌ای‌تان اعتماد کنید. هر تصمیمی آسان نخواهد بود و احساس ناراحتی در لحظه‌ی انتخاب، به معنای اشتباه بودن آن تصمیم نیست. تحمل یک ناراحتی کوتاه‌مدت، اغلب به دستاورد و امنیت بلندمدت منجر می‌شود.

قانون سه قرار نیست شما را به آدمی تبدیل کند که هرگز اشتباه نمی‌کند. قرار است کمی از این فشار همیشگی کم کند؛ اینکه اجازه بدهید یک انتخاب «به‌اندازه‌ی کافی خوب» واقعاً کافی باشد و انرژی ذهن‌تان را برای لحظه‌هایی نگه دارید که به آن نیاز دارید. آرامش، بیشتر از آنکه نتیجه‌ی انتخاب بی‌نقص باشد، حاصل آشتی کردن با همین انتخاب‌های خوبِ ناتمام است.

✍️ آزاده رمضانی

#سواد_دیجیتال
#سلامت_روان

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web