🍁 مهرگان؛ روزی که امید، درفش شد
در روایت‌های اسطوره‌ای ایران، روزگاری بود که ضحاک بر تخت نشسته بود و سایهٔ ترس بر زندگی مردم سنگینی می‌کرد؛ تا آنکه کاوه، آهنگری از میان مردم، در برابر بیداد ایستاد.
کاوه پیش‌بند چرمی‌اش را بر سرِ نیزه کرد و مردم را گرد آورد؛ پیش‌بندی ساده که به درفشِ دادخواهی بدل شد. مردم همراه او به فریدون پیوستند و فریدون، ضحاک را شکست داد و در بند کرد.
در این روایت کهن، مهرگان با پیروزی فریدون و پایان فرمانروایی ضحاک پیوند دارد؛ جشنی برای شادمانیِ مردمی که پس از روزهای دشوار، دوباره به آینده امید بستند. ☀️
شاید زیباترین پیام این داستان برای ما همین باشد:

برای آغازِ روشنایی، همیشه نباید منتظر قهرمانی دوردست ماند. گاهی نخستین قدم را انسانی برمی‌دارد که درد را می‌شناسد و جرئت می‌کند صدایش را بلند کند.
امروز هم می‌توان سهمی در روشن‌تر شدن جهان داشت؛ با ایستادن کنار کسی که تنهاست، با گفتن حقیقت، با کاشتن مهر در دل‌هایی که خسته‌اند.

🍂 مهرگان مبارک
باشد که دستانمان یاریگر، سخنانمان راست و دل‌هایمان سرشار از مهر باشد.