⭕️راهکار اضطراری صنعت خودرو در برابر تحریمهای جدید آمریکا؛ از لزوم تشکیل کمیته ویژه تا بازگشت موقت به محصولات داخلیتر
🔴به گزارش خط خودرو، وزارت خزانهداری آمریکا طی اقدامی خصمانه در بسته تحریمی جدید خود، ایرانخودرو، سایپا و چند شرکت دیگر فعال در صنعت خودرو ایران را هدف قرار داده و فشارها را به برخی شرکتهای خارجی تأمینکننده قطعات نیز گسترش داده است. باتوجه به مشکلات لجستیکی به علت شرایط خاص منطقه و همزمانی تحریمهای جدید، این اقدام زنجیره تأمین خودرو را تحت فشار مضاعفی قرار میدهد؛ اما پرسش این است که آیا تحریمها، تولید را متوقف خواهند کرد یا به بازآرایی تولید و کاهش وابستگی خارجی میانجامند؟ در این شرایط، تشکیل کمیتهای ویژه برای مدیریت بحران و اتخاذ تصمیمهای بلندمدت برای کاهش وابستگیها ضروری است.
🔹در چنین شرایطی، خودروسازان باید به جای واکنشهای مقطعی، آرایش جنگی اقتصادی برای حفظ تولید و اشتغال ایجاد کنند. شناسایی قطعات گلوگاهی و نقاط آسیبپذیر زنجیره تأمین، ایجاد چند منبع تأمین برای قطعات حیاتی، افزایش ذخایر راهبردی، توسعه ساخت داخل و اولویتبندی منابع ارزی باید در مرکز این برنامه قرار گیرد. تجربه تحریمهای گذشته نشان داده است که هرچه چاره اندیشی و تصمیمگیریها با تاخیر انجام شود، هزینه توقف خط تولید به مراتب بیشتر خواهد شد.
🔸در سطح بالادستی نیز تشکیل یک «کمیته راهبردی مقابله با تحریم صنعت خودرو» در وزارت صمت ضروری است؛ کمیتهای با حضور خودروسازان، قطعهسازان، بانک مرکزی، گمرک و دستگاههای مرتبط که بهصورت مستمر وضعیت ارز، مواد اولیه، قطعات راهبردی و مسیرهای تأمین را رصد کند و برای سناریوهای مختلف تصمیم داشته باشد. مسئله مهم این است که مدیریت تحریم نباید پس از ایجاد بحران آغاز شود؛ بلکه باید پیش از رسیدن فشارها به خطوط تولید، نقاط پرریسک شناسایی و برای آنها جایگزین تعریف شده باشد.
🔹در این میان، داخلیسازی باید به یکی از محورهای اصلی تبدیل شود. اگر هدف، حفظ تولید و اشتغال در دوره فشار است، باید منابع و ظرفیتهای موجود به سمت قطعات و محصولاتی هدایت شود که کمترین وابستگی خارجی را دارند و در عین حال امکان ساخت داخل آنها وجود دارد. به بیان دیگر، اولویت داخلیسازی باید بر اساس میزان ریسک تحریم و اثر آن بر توقف تولید تعیین شود.
🔸یکی از راهکارهای اضطراری نیز میتواند بازگشت موقت برخی محصولات Phase out شده با داخلیسازی بالا باشد؛ محصولاتی که بخش قابل توجهی از دانش فنی، قالبها، خطوط تولید و زنجیره قطعهسازی آنها در داخل کشور وجود دارد. در شرایطی که تأمین برخی محصولات جدید با وابستگی ارزی و قطعهای بالا ممکن است با اختلال مواجه شود، استفاده موقت از ظرفیت محصولاتی با زنجیره تأمین داخلیتر میتواند به حفظ تیراژ، اشتغال و جریان نقدینگی کمک کند.
🔹البته این سیاست نباید به بازگشت دائمی به محصولات قدیمی تعبیر شود. هدف، خریدن زمان برای صنعت خودرو است؛ زمانی که میتواند برای تکمیل داخلیسازی، توسعه محصولات جدید و بازسازی زنجیره تأمین مورد استفاده قرار گیرد. در غیر این صورت، بازگشت به محصولات قدیمی بدون برنامه خروج، خود میتواند به تکرار وابستگیها و عقبماندگی محصولی منجر شود.
🔸در نهایت، ضروریست خودروسازان و سیاستگذار با ایجاد کمیته ویژه در سطوح بالادستی و با یک برنامه مشترک، منابع را به سمت داخلیسازی هدفمند، تنوع تأمین و محصولات کمریسکتر هدایت کنند، همین فشار میتواند به محرکی برای کاهش بخشی از وابستگیهای خارجی تبدیل شود. اکنون مسئله اصلی، تصمیم سریع، هماهنگی حاکمیتی و بازآرایی عملیاتی خودروسازان برای حفظ تولید و اشتغال است.
⭐️خط خودرو، رسانه خودرویی
@khodroei90 🧡
🔴به گزارش خط خودرو، وزارت خزانهداری آمریکا طی اقدامی خصمانه در بسته تحریمی جدید خود، ایرانخودرو، سایپا و چند شرکت دیگر فعال در صنعت خودرو ایران را هدف قرار داده و فشارها را به برخی شرکتهای خارجی تأمینکننده قطعات نیز گسترش داده است. باتوجه به مشکلات لجستیکی به علت شرایط خاص منطقه و همزمانی تحریمهای جدید، این اقدام زنجیره تأمین خودرو را تحت فشار مضاعفی قرار میدهد؛ اما پرسش این است که آیا تحریمها، تولید را متوقف خواهند کرد یا به بازآرایی تولید و کاهش وابستگی خارجی میانجامند؟ در این شرایط، تشکیل کمیتهای ویژه برای مدیریت بحران و اتخاذ تصمیمهای بلندمدت برای کاهش وابستگیها ضروری است.
🔹در چنین شرایطی، خودروسازان باید به جای واکنشهای مقطعی، آرایش جنگی اقتصادی برای حفظ تولید و اشتغال ایجاد کنند. شناسایی قطعات گلوگاهی و نقاط آسیبپذیر زنجیره تأمین، ایجاد چند منبع تأمین برای قطعات حیاتی، افزایش ذخایر راهبردی، توسعه ساخت داخل و اولویتبندی منابع ارزی باید در مرکز این برنامه قرار گیرد. تجربه تحریمهای گذشته نشان داده است که هرچه چاره اندیشی و تصمیمگیریها با تاخیر انجام شود، هزینه توقف خط تولید به مراتب بیشتر خواهد شد.
🔸در سطح بالادستی نیز تشکیل یک «کمیته راهبردی مقابله با تحریم صنعت خودرو» در وزارت صمت ضروری است؛ کمیتهای با حضور خودروسازان، قطعهسازان، بانک مرکزی، گمرک و دستگاههای مرتبط که بهصورت مستمر وضعیت ارز، مواد اولیه، قطعات راهبردی و مسیرهای تأمین را رصد کند و برای سناریوهای مختلف تصمیم داشته باشد. مسئله مهم این است که مدیریت تحریم نباید پس از ایجاد بحران آغاز شود؛ بلکه باید پیش از رسیدن فشارها به خطوط تولید، نقاط پرریسک شناسایی و برای آنها جایگزین تعریف شده باشد.
🔹در این میان، داخلیسازی باید به یکی از محورهای اصلی تبدیل شود. اگر هدف، حفظ تولید و اشتغال در دوره فشار است، باید منابع و ظرفیتهای موجود به سمت قطعات و محصولاتی هدایت شود که کمترین وابستگی خارجی را دارند و در عین حال امکان ساخت داخل آنها وجود دارد. به بیان دیگر، اولویت داخلیسازی باید بر اساس میزان ریسک تحریم و اثر آن بر توقف تولید تعیین شود.
🔸یکی از راهکارهای اضطراری نیز میتواند بازگشت موقت برخی محصولات Phase out شده با داخلیسازی بالا باشد؛ محصولاتی که بخش قابل توجهی از دانش فنی، قالبها، خطوط تولید و زنجیره قطعهسازی آنها در داخل کشور وجود دارد. در شرایطی که تأمین برخی محصولات جدید با وابستگی ارزی و قطعهای بالا ممکن است با اختلال مواجه شود، استفاده موقت از ظرفیت محصولاتی با زنجیره تأمین داخلیتر میتواند به حفظ تیراژ، اشتغال و جریان نقدینگی کمک کند.
🔹البته این سیاست نباید به بازگشت دائمی به محصولات قدیمی تعبیر شود. هدف، خریدن زمان برای صنعت خودرو است؛ زمانی که میتواند برای تکمیل داخلیسازی، توسعه محصولات جدید و بازسازی زنجیره تأمین مورد استفاده قرار گیرد. در غیر این صورت، بازگشت به محصولات قدیمی بدون برنامه خروج، خود میتواند به تکرار وابستگیها و عقبماندگی محصولی منجر شود.
🔸در نهایت، ضروریست خودروسازان و سیاستگذار با ایجاد کمیته ویژه در سطوح بالادستی و با یک برنامه مشترک، منابع را به سمت داخلیسازی هدفمند، تنوع تأمین و محصولات کمریسکتر هدایت کنند، همین فشار میتواند به محرکی برای کاهش بخشی از وابستگیهای خارجی تبدیل شود. اکنون مسئله اصلی، تصمیم سریع، هماهنگی حاکمیتی و بازآرایی عملیاتی خودروسازان برای حفظ تولید و اشتغال است.
⭐️خط خودرو، رسانه خودرویی
@khodroei90 🧡