«شیرین روباه بُمُره» روایت محلی تلخیست که در نبود مادر رخ داده است؛ روباه به خانه یورش برده و پرنده را زخمی کرده است. این پارچه را نخستینبار با صدای زندهیاد خانم آزاده و میرمن پروین شنیدهام.
عود: خالد حبیب
اجرای زنده در استوانگر
او شیرین روباه بمره نبودم خانه
او بچه روباه بمره نبودم خانه
نولک مرغ مه للی
قلم میرزاها بود
چشمهای مرغ مه للی
آیینه عروسها بود
نبودم خانه
خشـــــــــــو:
خیر است بچیم صدقه سرت،
عروس یکدانه من
بیا بریم خانه
عروس :
تاجک مرغ مه للی
تاج سر پادشاهها بود
خرام مرغ مه للی
خوشقدم و زیبا بود
پاهای مرغ مه للی
شاخه دهقانها بود
نبودم خانه
خشو:
خیر است دگه مرغ میخرم
سنوی نازدانه من، بیا بریم خانه
عروس:
پرهای مرغ مه للی
بالشت عروسها بود
نبودم خانه
قت قت مرغ مه للی
رشک مرغ هما بود
نبودم خانه
خـــــــشو:
خیر است بچیم جان مادر غصه مخور
بیا بریم خانه
عروس:
اذان مرغ من للی
بانگ دل عاشقها بود
پوستین مرغ مه للی
قیمت صد روباه بود
نبودم خانه
خال های مرغ مه للی
قیمت یک دنیا بود
نبودم خانه
تاجک مرغ مه للی
شله دستاره بود
نبودم خانه
عود: خالد حبیب
اجرای زنده در استوانگر