یادآوری امروزت:
بذار حوصله‌ت سر بره، ولی دست به گوشی نبر؛ سراغ تلویزیون نرو، موزیک روشن نکن، به کسی زنگ نزن، پیام چک نکن.
حوصله‌سررفتن رو تمرین کن. بذار لحظاتی فقط تو باشی و سکوت. اولش شاید سخت باشه، حتی طاقت‌فرسا؛ اما بعد، کم‌کم ذهنت شروع می‌کنه به جوشیدن. ایده‌های تازه میاد، خاطراتی که فراموش کرده بودی سر می‌زنن و مهم‌تر از همه، کم‌کم می‌فهمی چی واقعاً برات مهمه.
این لحظه‌های سکوت، همون جاییه که معنا متولد می‌شه؛ همون جایی که اضطراب فروکش می‌کنه.
اصلاً بذار یه رازی رو بهت بگم: هرچی «تحمل بی‌حوصلگی» رو بیشتر تمرین کنی، زندگیت عمیق‌تر و اضطرابت کمتر می‌شه.