دینمسن دئمزلر لال سان
گل به خودی رسانههای آذربایجانی؛ وقتی بیسوادی رسانهای به کمک بدخواهان میآید
یولپرس | گاهی بزرگترین ضربه به یک جامعه نه از سوی مخالفان، بلکه از جانب رسانههایی وارد میشود که ادعای دفاع از آن را دارند. آنچه امروز در بخشی از فضای رسانهای آذربایجان دیده میشود، چیزی جز ضعف سواد رسانهای و ناتوانی در شناخت میدان جنگ روایتها نیست.
حواشی دیدار تراکتور و ملوان نمونه روشنی از این وضعیت است. در آن مسابقه، هواداران ملوان به تراکتور و هوادارانش توهین کردند، اما با مدیریت رسانهای ماجرا، هزینه چندانی در افکار عمومی نپرداختند. در مقابل، واکنش گروهی محدود در دیدار تراکتور و خیبر، به دلیل ضعف رسانههای آذربایجانی در تبیین ماجرا، به فرصتی طلایی برای رسانههای بدخواه تبدیل شد.
به جای آنکه سابقه توهینها و زمینه اتفاقات برای افکار عمومی روشن شود، واکنش محدود چند نفر چنان برجسته شد که بار دیگر آذربایجان در جایگاه متهم قرار گرفت. هیچ توهینی قابل دفاع نیست، اما تعمیم رفتار چند نفر به یک جامعه، چیزی جز خطای رسانهای نیست.
ماجرای قطع برنامه کردی شبکه استانی آذربایجان غربی نیز نمونه دیگری از همین رویکرد است. برخی رسانهها چنان این اتفاق را پوشش دادند که گویی با جامعهای نژادپرست مواجه هستیم که از محرومکردن دیگران رضایت دارد. درحالیکه موضوع، تصمیمی مدیریتی است که باید درباره آن توضیح خواست و نقد کرد، نه اینکه آن را به پای هویت و شخصیت یک جامعه نوشت.
اینجا تفاوت مهمی در مدیریت روایت آشکار میشود. برخی گروههای سیاسی و مسلح کردی، از جمله جریانهای تروریستی، در کنار اقدامات خشونتآمیز خود، با مظلومنمایی و روایتسازی تلاش میکنند جایگاه خود را در افکار عمومی تغییر دهند. به این ترتیب، اقدامات تروریستی به حاشیه میرود و روایت قربانیبودن جای پاسخگویی را میگیرد. این نقد متوجه گروهها و جریانهای مشخص است، نه مردم کرد.
اما برخی رسانههای آذربایجانی درست در جهت عکس حرکت میکنند؛ به جای دفاع از واقعیت اجتماعی آذربایجان، چنان خبررسانی میکنند که مخاطب تصویری از جامعهای نژادپرست و خشونتطلب به دست میآورد؛ تصویری که هیچ تناسبی با واقعیت عمومی جامعه آذربایجان ندارد.
مسئله اینجاست که رسانه حرفهای فقط خبر منتشر نمیکند؛ زمینه، پیامد و ابعاد آن را نیز میشناسد. مدیریت روایت به معنای پنهانکردن اشتباهات نیست، بلکه جلوگیری از تحریف واقعیت و تعمیم رفتار افراد به یک جامعه است.
آذربایجان نه به توجیه توهین و خشونت نیاز دارد و نه به پذیرش اتهامات بیپایه. رسانههای آن باید هم قدرت نقد داشته باشند و هم توانایی دفاع از اعتبار اجتماعی جامعه خود را.
بدخواهان آذربایجان همیشه برای تخریب این جامعه به عملیات پیچیده رسانهای نیاز ندارند؛ گاهی کافی است برخی رسانههای خودی با ضعف تحلیل، توپ را مقابل دروازه خودی قرار دهند.
این همان گل به خودی رسانهای است؛ گلی که هزینهاش را تمام آذربایجان میپردازد.
@Yol_press
گل به خودی رسانههای آذربایجانی؛ وقتی بیسوادی رسانهای به کمک بدخواهان میآید
یولپرس | گاهی بزرگترین ضربه به یک جامعه نه از سوی مخالفان، بلکه از جانب رسانههایی وارد میشود که ادعای دفاع از آن را دارند. آنچه امروز در بخشی از فضای رسانهای آذربایجان دیده میشود، چیزی جز ضعف سواد رسانهای و ناتوانی در شناخت میدان جنگ روایتها نیست.
حواشی دیدار تراکتور و ملوان نمونه روشنی از این وضعیت است. در آن مسابقه، هواداران ملوان به تراکتور و هوادارانش توهین کردند، اما با مدیریت رسانهای ماجرا، هزینه چندانی در افکار عمومی نپرداختند. در مقابل، واکنش گروهی محدود در دیدار تراکتور و خیبر، به دلیل ضعف رسانههای آذربایجانی در تبیین ماجرا، به فرصتی طلایی برای رسانههای بدخواه تبدیل شد.
به جای آنکه سابقه توهینها و زمینه اتفاقات برای افکار عمومی روشن شود، واکنش محدود چند نفر چنان برجسته شد که بار دیگر آذربایجان در جایگاه متهم قرار گرفت. هیچ توهینی قابل دفاع نیست، اما تعمیم رفتار چند نفر به یک جامعه، چیزی جز خطای رسانهای نیست.
ماجرای قطع برنامه کردی شبکه استانی آذربایجان غربی نیز نمونه دیگری از همین رویکرد است. برخی رسانهها چنان این اتفاق را پوشش دادند که گویی با جامعهای نژادپرست مواجه هستیم که از محرومکردن دیگران رضایت دارد. درحالیکه موضوع، تصمیمی مدیریتی است که باید درباره آن توضیح خواست و نقد کرد، نه اینکه آن را به پای هویت و شخصیت یک جامعه نوشت.
اینجا تفاوت مهمی در مدیریت روایت آشکار میشود. برخی گروههای سیاسی و مسلح کردی، از جمله جریانهای تروریستی، در کنار اقدامات خشونتآمیز خود، با مظلومنمایی و روایتسازی تلاش میکنند جایگاه خود را در افکار عمومی تغییر دهند. به این ترتیب، اقدامات تروریستی به حاشیه میرود و روایت قربانیبودن جای پاسخگویی را میگیرد. این نقد متوجه گروهها و جریانهای مشخص است، نه مردم کرد.
اما برخی رسانههای آذربایجانی درست در جهت عکس حرکت میکنند؛ به جای دفاع از واقعیت اجتماعی آذربایجان، چنان خبررسانی میکنند که مخاطب تصویری از جامعهای نژادپرست و خشونتطلب به دست میآورد؛ تصویری که هیچ تناسبی با واقعیت عمومی جامعه آذربایجان ندارد.
مسئله اینجاست که رسانه حرفهای فقط خبر منتشر نمیکند؛ زمینه، پیامد و ابعاد آن را نیز میشناسد. مدیریت روایت به معنای پنهانکردن اشتباهات نیست، بلکه جلوگیری از تحریف واقعیت و تعمیم رفتار افراد به یک جامعه است.
آذربایجان نه به توجیه توهین و خشونت نیاز دارد و نه به پذیرش اتهامات بیپایه. رسانههای آن باید هم قدرت نقد داشته باشند و هم توانایی دفاع از اعتبار اجتماعی جامعه خود را.
بدخواهان آذربایجان همیشه برای تخریب این جامعه به عملیات پیچیده رسانهای نیاز ندارند؛ گاهی کافی است برخی رسانههای خودی با ضعف تحلیل، توپ را مقابل دروازه خودی قرار دهند.
این همان گل به خودی رسانهای است؛ گلی که هزینهاش را تمام آذربایجان میپردازد.
@Yol_press