کار در دوران بحران: چگونه بهره‌وری خود را در ۶ قدم حفظ کنیم؟
حدود یک ماه از شروع همه‌گیری گذشته بود که یک روز صبح با هیجان از خواب بیدار شدم؛ خوشحال از اینکه قرار بود یک روز کامل و بدون جلسه داشته باشم تا به فهرست کارهای عقب‌افتاده‌ام برسم و روی پروژه‌های مهم‌تر تمرکز کنم. اما در پایان روز وقتی به رختخواب رفتم، متوجه شدم دقیقا هیچ کاری انجام نداده‌ام. برنامه‌ام زیر بار خستگی، حواس‌پرتی و نوعی رخوت و بی‌حوصلگی از هم پاشیده بود. از زمانی که هدر داده بودم احساس عذاب وجدان داشتم و بابت حجم کاری که به روز بعد منتقل شده بود، مضطرب بودم.
خیلی زود فهمیدم که تنها نیستم.
یکی از مراجعانم در گروه کوچینگ نوشته بود:
«احساس می‌کنم از همیشه مشغول‌ترم، اما انگار بهره‌وری‌ام کمتر شده. کسی مثل من هست؟»
مراجع دیگری در ایمیلی برایم نوشت:
«از حجم اتفاقاتی که در جریان است احساس درماندگی می‌کنم. انگار این آدم، من نیستم! من معمولا در مدیریت خودم و تیمم در شرایط سخت خیلی خوب عمل می‌کنم.»
کم‌کم گفت‌وگوها به موضوع سوگ و اندوه کشیده شد. ما در حال تجربه‌ی ترکیب پیچیده‌ای از احساسات هستیم؛ احساساتی که باعث می‌شود هم برای چیزهایی که از دست داده‌ایم سوگواری کنیم و هم نگران فقدان‌هایی باشیم که هنوز اتفاق نیفتاده‌اند.
ادامه‌ی مطلب را در لینک زیر بخوانید.
✏️ @AfroozSchool
حدود یک ماه از شروع همه‌گیری گذشته بود که یک روز صبح با هیجان از خواب بیدار شدم؛ خوشحال از اینکه قرار بود یک روز کامل و بدون جلسه داشته باشم تا به فهرست کارهای عقب‌افتاده‌ام برسم و روی پروژه‌های مهم‌تر تمرکز کنم. اما در پایان روز وقتی به رختخواب رفتم، متوجه شدم دقیقا هیچ کاری انجام نداده‌ام. برنامه‌ام زیر بار خستگی، حواس‌پرتی و نوعی رخوت و بی‌حوصلگی از هم پاشیده بود. از زمانی که هدر داده بودم احساس عذاب وجدان داشتم و بابت حجم کاری که به روز بعد منتقل شده بود، مضطرب بودم.
خیلی زود فهمیدم که تنها نیستم.
یکی از مراجعانم در گروه کوچینگ نوشته بود:
«احساس می‌کنم از همیشه مشغول‌ترم، اما انگار بهره‌وری‌ام کمتر شده. کسی مثل من هست؟»
مراجع دیگری در ایمیلی برایم نوشت:
«از حجم اتفاقاتی که در جریان است احساس درماندگی می‌کنم. انگار این آدم، من نیستم! من معمولا در مدیریت خودم و تیمم در شرایط سخت خیلی خوب عمل می‌کنم.»
کم‌کم گفت‌وگوها به موضوع سوگ و اندوه کشیده شد. ما در حال تجربه‌ی ترکیب پیچیده‌ای از احساسات هستیم؛ احساساتی که باعث می‌شود هم برای چیزهایی که از دست داده‌ایم سوگواری کنیم و هم نگران فقدان‌هایی باشیم که هنوز اتفاق نیفتاده‌اند.
ادامه‌ی مطلب را در لینک زیر بخوانید.
✏️ @AfroozSchool