من قبلا نمیدونستم میشه کاراتو انجام بدی ولی غمگین باشی . قبلا کوچیک ترین اتفاقی تو زندگیم میوفتاد حداقل یکی دو روز از کل کارام دست می‌کشیدم . ولی الان انگار ته نداره این غم
میشه صبح یه روزی دق کرد مُرد بعد یهو پاشی ادامه بدی روزتو .
میشه یهو تو ساکت بودنت یه جوری گریه ت بگیره که نفست بالا نیاد ولی دوباره بعد یه تایمی که آروم شدی برگردی به روال .
کلا فهمیدم میشه مچاله شد
پاره شد غمگین شد . نا امید شد . میشه ترس از دست دادن هیچی رو نداشته باشی ولی همزمان پاشی برای بدست آوردن یه چیزایی تو آینده ادامه بدی .
کلا مهم نیست چه اتفاقی میوفته تو زندگیت
و تا چه حد فرو ریختی . باز باید ادامه بدی .
زندگی همین نیست . ولی زندگی اینجا فعلا همینه .
