با خودم به صلح رسیدم، نه تعریف و تمجیدی منو خیلی بالا میبره نه تحقیر و حرف منفی‌ای منو زمین می‌کوبه. نه اومدن کسی شگفت زدم‌ می‌کنه نه رفتن کسی از پا می‌ندازتم. نه امید رو رها می‌کنم نه از نا امیدی گله می‌کنم. خیلی وقته قطب منفی و مثبت زندگی رو پذیرفتم. و فهمیدم قوی ‌ترین ابزاری که در برابر زندگی دارم، پذیرشه. اینکه تمام خوبی‌ها و بدی‌ها رو بپذیرم و قدردان هر صبحی باشم که چشمام رو باز می‌کنم، خیلی وقته دیگه نه تو هیچ‌نقطه‌ای گیر می‌کنم، نه تو هیچ آدمی، نه تو هیچ کلامی، نه تو هیچ موقعیتی، و نه تو هیچ خاطره‌ای.