✅ طنز قاجاری/ تور بازدید از گاندو در زمانه دلار ۲۴۰ هزار تومانی!!!!
نقشه راه زنده نگه‌داشتن مناطق آزاد چیست؟
واقعا بازدید از گاندو، مشکلات مناطق آزاد را حل می‌کند؟
خروجی این همه دیدار و بازدید واقعا چیست؟
تجارت جهانی: در این ایام که نرخ دلار به رقم ناقابل و کم‌اهمیتِ دویست و چهل هزار تومان رسیده و خلق‌الله برای خرید مایحتاج یومیه، محتاج به حساب و کتاب و بلکه کرامت الهی شده‌اند، خبری مسرت‌بخش از بلاد جنوب به گوش رسید که دل اهل دیوان را قرین سرور و شادمانی ساخت: تور بازدید از گاندو!
آری، در مملکتی که مناطق آزاد آن با هزاران مسئله اقتصادی، سرمایه‌گذاری، تولید، صادرات، واردات، تأمین مالی، نوسانات ارزی و هزار درد بی‌درمان دیگر دست به گریبان‌اند، ظاهراً یکی از مهم‌ترین طرق نجات اقتصاد، عزیمت به دیار گاندو و تماشای این جانور شریف است.
چه نیکو تدبیری!
لابد در جلسه‌ای مهم و محرمانه از رجال و اعیان، پس از ساعت‌ها بحث درباره آینده مناطق آزاد، یکی از حضرات برخاسته و فرموده است: «حضرات! مادام که راه‌حل مشکلات را نیافته‌ایم، اقلاً گاندو را ببینیم!»
و لابد همگان کف زده‌اند و گفته‌اند: «احسنت! این است همان نقشه راه!»
اکنون اما رعیت ساده‌دل یک سؤال کوچک دارد: نقشه راه زنده نگذاشتن مناطق آزاد چیست؟
زیرا از قرائن چنین برمی‌آید که برای برخی حضرات، هرچه بازدید بیشتر، کارنامه پربارتر و هرچه عکس یادگاری بیشتر، خدمت ماندگارتر.
اما اگر از این تور گاندو بازگردیم و هنوز ندانیم برای مشکلات مناطق آزاد چه باید کرد، تکلیف چیست؟
آیا گاندو قرار است مشکل سرمایه‌گذاری را حل کند؟
آیا این جانور نجیب، علاج نوسانات نرخ ارز را در اختیار دارد؟
آیا گاندو می‌تواند سرمایه‌گذار فراری را بازگرداند؟
آیا گاندو برای تولیدکننده مواد اولیه می‌آورد، صادرات را رونق می‌دهد، بروکراسی را کم می‌کند یا بالاخره یک بار برای همیشه تکلیف قوانین مناطق آزاد را روشن می‌سازد؟
اگر چنین است، چرا زودتر نگفتند؟ شاید بتوانیم به جای جلسات متعدد کارشناسی، وزارتخانه‌ها را تعطیل کنیم و امور اقتصادی کشور را به گاندو بسپاریم!
اما مسئله اصلی، نه گاندوست و نه حتی آن تور مهیج؛ مسئله این است که خروجی این همه دیدار و بازدید چیست؟
رعیت بیچاره می‌پرسد: بعد از پایان تور، چند میلیارد تومان سرمایه جذب شد؟ چند واحد تولیدی راه افتاد؟ چند مشکل سرمایه‌گذار حل شد؟ چند فرصت شغلی ایجاد گردید؟ چه مانعی از سر راه صادرات برداشته شد؟ کدام بخشنامه اصلاح شد؟
اگر پاسخ این پرسش‌ها روشن نیست، پس حاصل سفر چیست جز چند قطعه عکس، چند خبر روابط عمومی و چند جمله پرطمطراق درباره «ظرفیت‌های بی‌نظیر منطقه»؟
در عهد قاجار نیز اگر شاهزاده‌ای از شهری دیدن می‌کرد، لااقل رعایا امیدوار بودند که پس از رفتن موکب همایونی، حمامی ساخته شود یا پلی برپا گردد.
اکنون در عهد دلار دویست و چهل هزار تومانی، ظاهراً رعیت باید خوشحال باشد که گاندو را دیده‌اند!
والله اعلم؛ شاید این نیز از همان اسرار حکمرانی نوین باشد که عقل ناقص ما بدان راه نمی‌یابد.
#تجارت_جهانی #روزنامه_تجارت_جهانی #مناطق_آزاد
✉️ @WorldTradeMedia 🌐 Tejarat.cc
نقشه راه زنده نگه‌داشتن مناطق آزاد چیست؟
واقعا بازدید از گاندو، مشکلات مناطق آزاد را حل می‌کند؟
خروجی این همه دیدار و بازدید واقعا چیست؟
تجارت جهانی: در این ایام که نرخ دلار به رقم ناقابل و کم‌اهمیتِ دویست و چهل هزار تومان رسیده و خلق‌الله برای خرید مایحتاج یومیه، محتاج به حساب و کتاب و بلکه کرامت الهی شده‌اند، خبری مسرت‌بخش از بلاد جنوب به گوش رسید که دل اهل دیوان را قرین سرور و شادمانی ساخت: تور بازدید از گاندو!
آری، در مملکتی که مناطق آزاد آن با هزاران مسئله اقتصادی، سرمایه‌گذاری، تولید، صادرات، واردات، تأمین مالی، نوسانات ارزی و هزار درد بی‌درمان دیگر دست به گریبان‌اند، ظاهراً یکی از مهم‌ترین طرق نجات اقتصاد، عزیمت به دیار گاندو و تماشای این جانور شریف است.
چه نیکو تدبیری!
لابد در جلسه‌ای مهم و محرمانه از رجال و اعیان، پس از ساعت‌ها بحث درباره آینده مناطق آزاد، یکی از حضرات برخاسته و فرموده است: «حضرات! مادام که راه‌حل مشکلات را نیافته‌ایم، اقلاً گاندو را ببینیم!»
و لابد همگان کف زده‌اند و گفته‌اند: «احسنت! این است همان نقشه راه!»
اکنون اما رعیت ساده‌دل یک سؤال کوچک دارد: نقشه راه زنده نگذاشتن مناطق آزاد چیست؟
زیرا از قرائن چنین برمی‌آید که برای برخی حضرات، هرچه بازدید بیشتر، کارنامه پربارتر و هرچه عکس یادگاری بیشتر، خدمت ماندگارتر.
اما اگر از این تور گاندو بازگردیم و هنوز ندانیم برای مشکلات مناطق آزاد چه باید کرد، تکلیف چیست؟
آیا گاندو قرار است مشکل سرمایه‌گذاری را حل کند؟
آیا این جانور نجیب، علاج نوسانات نرخ ارز را در اختیار دارد؟
آیا گاندو می‌تواند سرمایه‌گذار فراری را بازگرداند؟
آیا گاندو برای تولیدکننده مواد اولیه می‌آورد، صادرات را رونق می‌دهد، بروکراسی را کم می‌کند یا بالاخره یک بار برای همیشه تکلیف قوانین مناطق آزاد را روشن می‌سازد؟
اگر چنین است، چرا زودتر نگفتند؟ شاید بتوانیم به جای جلسات متعدد کارشناسی، وزارتخانه‌ها را تعطیل کنیم و امور اقتصادی کشور را به گاندو بسپاریم!
اما مسئله اصلی، نه گاندوست و نه حتی آن تور مهیج؛ مسئله این است که خروجی این همه دیدار و بازدید چیست؟
رعیت بیچاره می‌پرسد: بعد از پایان تور، چند میلیارد تومان سرمایه جذب شد؟ چند واحد تولیدی راه افتاد؟ چند مشکل سرمایه‌گذار حل شد؟ چند فرصت شغلی ایجاد گردید؟ چه مانعی از سر راه صادرات برداشته شد؟ کدام بخشنامه اصلاح شد؟
اگر پاسخ این پرسش‌ها روشن نیست، پس حاصل سفر چیست جز چند قطعه عکس، چند خبر روابط عمومی و چند جمله پرطمطراق درباره «ظرفیت‌های بی‌نظیر منطقه»؟
در عهد قاجار نیز اگر شاهزاده‌ای از شهری دیدن می‌کرد، لااقل رعایا امیدوار بودند که پس از رفتن موکب همایونی، حمامی ساخته شود یا پلی برپا گردد.
اکنون در عهد دلار دویست و چهل هزار تومانی، ظاهراً رعیت باید خوشحال باشد که گاندو را دیده‌اند!
والله اعلم؛ شاید این نیز از همان اسرار حکمرانی نوین باشد که عقل ناقص ما بدان راه نمی‌یابد.
#تجارت_جهانی #روزنامه_تجارت_جهانی #مناطق_آزاد
✉️ @WorldTradeMedia 🌐 Tejarat.cc