ذهنم همش مشغول اون پیرمردیه که عصری اومد کتابفروشی. همین که درو باز کردم پشت سرم اومد تو. قیافهش آشنا بود. یکم که فکر کردم یادم اومد به اون خاطره عجیب که بعد از یک مکالمهی طولانی گفته بود استالین اومده بوده شهرمون و به این موضوع افتخار میکرد! دیگه هیچی از اون آدم جز این حرفش یادم نبود. ولی خب اون جزییات بیشتری به خاطرش مونده بود. یکم که صحبت کردیم چشمش افتاد به کتابهای ادیان. کنجکاوانه نگاش کردم تا نظر این آدم رو راجع به دین بدونم. گفت دین برای مردم خوبه. جواب نیازهاشون رو میده. مذاهب برای توده مردم بد نیست.
و شروع کرد به حرف زدن دربارهی اینکه افکار تودهای ها رو نباید رد کرد و باید مطالعه کرد.
نمیتونستم با حرفاش مخالفت کنم.
اما خب موافقش هم نبودم. این جور وقتا لال میشم و نگاش میکنم.
اخر سر هم میبینم اون آدم با یه نگاه از روی شرمندگی میگه: ببخشید سرتون رو درد آوردم.
و من از روی خواهش چشمامو مظلومانه بهشون میدوزم که یعنی: اصلا اینطوری نیست من دارم استفاده میکنم.
و رفت.
و من هنوز دارم بهش فکر میکنم.
#دفترچه_خاطرات
و شروع کرد به حرف زدن دربارهی اینکه افکار تودهای ها رو نباید رد کرد و باید مطالعه کرد.
نمیتونستم با حرفاش مخالفت کنم.
اما خب موافقش هم نبودم. این جور وقتا لال میشم و نگاش میکنم.
اخر سر هم میبینم اون آدم با یه نگاه از روی شرمندگی میگه: ببخشید سرتون رو درد آوردم.
و من از روی خواهش چشمامو مظلومانه بهشون میدوزم که یعنی: اصلا اینطوری نیست من دارم استفاده میکنم.
و رفت.
و من هنوز دارم بهش فکر میکنم.
#دفترچه_خاطرات