یه جور عجیبی عاشق نسل خودمون هستم. چیزی که اسمشو گذاشتن نسل z. حتی نسل های الفا و بتا و غیره انقدر برام جذاب نیست که نسل خودمون هست. با تموم فشارها و سختیها، بازم خلاقه، بازم تلاشگره، بازم مطالبه میکنه. یه جون سختی خاصی توی همسن و سالام هست که در حیرتم ازش. همیشه به این فکر میکنم که اینا همونایی هستن که تو مهدکودک و مدرسه میدیدمشون، و حالا چقدر بزرگ شدن همه. با کلی درد مشترک که ندیده و نشناخته ما رو متصل کرده به هم و یه نسل متحد نسبت به باقی دوره ها از خودش ساخته. حرفایی تو سینهمون هست که نگفته، ما رو همدرد و نزدیک کرده. بدون اینکه بخوایم، همو میفهمیم و راحتتر از باقی ادما باهم دوست و همراه میشیم.
دممون خیلی گرم.
#دفترچه_خاطرات
دممون خیلی گرم.
#دفترچه_خاطرات