🗝آموزه های:الیف شافاک
📚 درس اول:تکتکِ ما چون اثری هنریِ تمام نشدهای هستیم
که خداوند در هر لحظه مشغول به کمال رساندن ماست...
هر حادثهای که برایمان رخ میدهد و هر جریانی که در زندگی با آن مواجه میشویم، در جهت برطرف کردن نقصهای ما طراحی شده...
چون هدف از خلق اثری به نام بشریت، بینقصی و کمال است..!
📚 درس دوم :اگر چشم انتظار احترام و توجه و محبت دیگرانی، ابتدا اینها را به خودت بدهکاری. کسی که خودش را دوست نداشته باشد ممکن نیست دیگران دوستش داشته باشند. خودت را که دوست داشته باشی، اگر دنیا پر از خار هم بشود، نومید نشو، چون به زودی خارها گل میشود.
📚درس سوم: کائنات وجودی واحد است. همهچیز و همهکس با نخی نامرئی به هم بستهاند.
مبادا آه کسی را برآوری؛ مبادا دیگری را، به خصوص اگر از تو ضعیفتر باشد، بیازاری.
فراموش نکن اندوه آدمی تنها در آن سوی دنیا ممکن است همه انسانها را اندوهگین کند. و شادمانی یک نفر ممکن است همه را شادمان کند.
📚درس چهارم:خدا هر لحظه در حال کامل کردنِ ماست،
چه از درون و چه از بیرون
هر کدام ما اثر هنری ناتمامی است
هر حادثهای که تجریه میکنیم،
هر مخاطرهای که پشت سر میگذاریم،
برای رفع نواقصمان طرح ریزی شده است
پرودگار به کمبود هایمان جداگانه میپردازد زیرا اثری که انسان نام دارد در پیِ کمال است ...
📚درس پنجم:معذرت خواستن هم
ممکن است وابستگی ایجاد کند،
آدم اگر مرتب بجا و نابجا
از دور و بریهایش عذر تقصیر بطلبد
تقصیرهایش زیاد میشود!
برای عوض کردن زندگیمان، برای تغییر دادن خودمان، هیچگاه دیر نیست.
📚درس ششم:هرچند سال که داشته باشیم، هرگونه که زندگی کرده باشیم، هر اتفاقی که از سر گذرانده باشیم، بازهم نو شدن ممکن است.
حتی اگر یک روزمان درست مثل روز قبلش باشد، باید افسوس بخوریم. باید در هر لحظه و نفسی نو شد!
برای رسیدن به زندگی نو باید پیش از مرگ مرد!
📚 از کتاب:ملت عشق
🔮@man_m_hastam
🔮#مراقبه_آگاهی
📚 درس اول:تکتکِ ما چون اثری هنریِ تمام نشدهای هستیم
که خداوند در هر لحظه مشغول به کمال رساندن ماست...
هر حادثهای که برایمان رخ میدهد و هر جریانی که در زندگی با آن مواجه میشویم، در جهت برطرف کردن نقصهای ما طراحی شده...
چون هدف از خلق اثری به نام بشریت، بینقصی و کمال است..!
📚 درس دوم :اگر چشم انتظار احترام و توجه و محبت دیگرانی، ابتدا اینها را به خودت بدهکاری. کسی که خودش را دوست نداشته باشد ممکن نیست دیگران دوستش داشته باشند. خودت را که دوست داشته باشی، اگر دنیا پر از خار هم بشود، نومید نشو، چون به زودی خارها گل میشود.
📚درس سوم: کائنات وجودی واحد است. همهچیز و همهکس با نخی نامرئی به هم بستهاند.
مبادا آه کسی را برآوری؛ مبادا دیگری را، به خصوص اگر از تو ضعیفتر باشد، بیازاری.
فراموش نکن اندوه آدمی تنها در آن سوی دنیا ممکن است همه انسانها را اندوهگین کند. و شادمانی یک نفر ممکن است همه را شادمان کند.
📚درس چهارم:خدا هر لحظه در حال کامل کردنِ ماست،
چه از درون و چه از بیرون
هر کدام ما اثر هنری ناتمامی است
هر حادثهای که تجریه میکنیم،
هر مخاطرهای که پشت سر میگذاریم،
برای رفع نواقصمان طرح ریزی شده است
پرودگار به کمبود هایمان جداگانه میپردازد زیرا اثری که انسان نام دارد در پیِ کمال است ...
📚درس پنجم:معذرت خواستن هم
ممکن است وابستگی ایجاد کند،
آدم اگر مرتب بجا و نابجا
از دور و بریهایش عذر تقصیر بطلبد
تقصیرهایش زیاد میشود!
برای عوض کردن زندگیمان، برای تغییر دادن خودمان، هیچگاه دیر نیست.
📚درس ششم:هرچند سال که داشته باشیم، هرگونه که زندگی کرده باشیم، هر اتفاقی که از سر گذرانده باشیم، بازهم نو شدن ممکن است.
حتی اگر یک روزمان درست مثل روز قبلش باشد، باید افسوس بخوریم. باید در هر لحظه و نفسی نو شد!
برای رسیدن به زندگی نو باید پیش از مرگ مرد!
📚 از کتاب:ملت عشق
🔮@man_m_hastam
🔮#مراقبه_آگاهی