شاید تقصیر توئه. شاید تو حق نداری باعث شی اینجوری با خودم رفتار کنم. ولی میدونی چیه؟ حقیقت اینه که من یه کیری مریضم. من مریضم. من دوس دارم هر چیزیو رو سر خودم خراب کنم. نمیتونم جلوی این کارمو بگیرم. من یه کصکش بیعرضهم. من انقد کیریام که آدمارو سریع از خودم متنفر میکنم. بعد از اینکه این اتفاق افتاده به قدری از خودم بدم میاد که دلم میخواد هربار که از خیابون رد میشم خودمو بندازم زیر ماشین. هربار که اون پرانول کیریو میخورم ۱۰ تا بیشتر بخورم. من اننننننقد کیریام که اگه تو دوسم نداشته باشی کونم بدم نمیتونم از خودم متنفر نباشم. من همینقد کیری و بیدست و پام.