آیا درمان‌های پروفیلاکسی در کودک با سابقه‌ی تب و تشنج، نیازه؟
▪️پروفیلاکسی با داروهای ضدتشنج:
✓ با توجه به اینکه تشنج‌های تب‌دارِ عودکننده معمولاً ماهیت خوش‌خیمی دارن، یه اتفاق‌نظر کلی هست که برای بیشتر بچه‌ها، عوارض جانبی داروهای ضدتشنج به فواید احتمالی‌شون می‌چربه.
👈تشنج تبدار ساده: در بچه‌هایی که تشنج تبدار ساده دارن، توصیه اینه که اصلاً سراغ پروفیلاکسی (چه متناوب و چه مداوم) با داروهای ضدتشنج نرید.
👈تشنج تبدار کمپلکس: تو موارد کمپلکس یا پیچیده، تجویز پروفیلاکتیک دارو کاملاً وابسته به شرایط هر مریضه و باید بر اساس ریسک‌فاکتورهای زمینه‌ای خودش تصمیم‌گیری بشه.
⚡️بچه‌هایی که دچار تشنج تبدار میشن، هم شانس بیشتری برای عود مجدد تشنج با تب دارن و هم خطر بروز تشنج‌های بدون تب در آینده براشون بالاتره.
⚡️نکته کلیدی: مصرف طولانی‌مدت داروهای ضدتشنج برای پیشگیری از عود تشنج تبدار، هیچ تاثیری تو کاهش خطر ابتلا به صرع (تشنج‌های عودکننده بدون تب) نداره.
⚡️در کودکانی که تشنج تبدار کمپلکس یا استاتوس اپیلپتیکوس ناشی از تب داشتن، احتمال بروز تشنج‌های بدون تب (یعنی همون صرع) در آینده تا حدی بیشتر از مبتلایان به تشنج ساده‌ست.
حتی در مواردی ممکنه تشنج تبدار در واقع اولین علامت شروع بیماری صرع باشه.
تصمیم‌گیری درمانی برای این موارد باید کاملاً بر اساس ریسک‌فاکتورهای زمینه‌ای و نتایج بررسی‌های تکمیلی (مثل نوار مغز و تصویربرداری) برای هر بیمار شخصی‌سازی بشه و مشاوره با فوق‌تخصص مغز و اعصاب کودکان هم اکیداً واجبه.
✓ در مواردی، بررسی‌های بالینی و یافته‌های EEG ممکنه سرنخ‌هایی از یک سندرم صرعی زمینه‌ای یا ریسک‌فاکتورهای صرع لوب تمپورال در آینده نشون بدن. تو چنین شرایطی ممکنه فواید دارودرمانی ضدتشنج به خطراتش بچربه.
▪️تجویز پروفیلاکتیک تب‌برها:
در بچه‌هایی که سابقه تشنج تبدار دارن، دادن تب‌بر موقع بیماری می‌تونه بی‌قراری و ناآرامی کودک رو کمتر کنه و خطر تکرار تشنج رو تو همون اپیزود و دوره بیماری کاهش بده؛ اما به‌نظر نمی‌رسه بتونه روی کاهش نرخ عود تشنج در بیماری‌های تبدار بعدی تاثیری داشته باشه.
▪️پروفیلاکسی با داروهای ضدتشنج:
✓ با توجه به اینکه تشنج‌های تب‌دارِ عودکننده معمولاً ماهیت خوش‌خیمی دارن، یه اتفاق‌نظر کلی هست که برای بیشتر بچه‌ها، عوارض جانبی داروهای ضدتشنج به فواید احتمالی‌شون می‌چربه.
👈تشنج تبدار ساده: در بچه‌هایی که تشنج تبدار ساده دارن، توصیه اینه که اصلاً سراغ پروفیلاکسی (چه متناوب و چه مداوم) با داروهای ضدتشنج نرید.
👈تشنج تبدار کمپلکس: تو موارد کمپلکس یا پیچیده، تجویز پروفیلاکتیک دارو کاملاً وابسته به شرایط هر مریضه و باید بر اساس ریسک‌فاکتورهای زمینه‌ای خودش تصمیم‌گیری بشه.
⚡️بچه‌هایی که دچار تشنج تبدار میشن، هم شانس بیشتری برای عود مجدد تشنج با تب دارن و هم خطر بروز تشنج‌های بدون تب در آینده براشون بالاتره.
⚡️نکته کلیدی: مصرف طولانی‌مدت داروهای ضدتشنج برای پیشگیری از عود تشنج تبدار، هیچ تاثیری تو کاهش خطر ابتلا به صرع (تشنج‌های عودکننده بدون تب) نداره.
⚡️در کودکانی که تشنج تبدار کمپلکس یا استاتوس اپیلپتیکوس ناشی از تب داشتن، احتمال بروز تشنج‌های بدون تب (یعنی همون صرع) در آینده تا حدی بیشتر از مبتلایان به تشنج ساده‌ست.
حتی در مواردی ممکنه تشنج تبدار در واقع اولین علامت شروع بیماری صرع باشه.
تصمیم‌گیری درمانی برای این موارد باید کاملاً بر اساس ریسک‌فاکتورهای زمینه‌ای و نتایج بررسی‌های تکمیلی (مثل نوار مغز و تصویربرداری) برای هر بیمار شخصی‌سازی بشه و مشاوره با فوق‌تخصص مغز و اعصاب کودکان هم اکیداً واجبه.
✓ در مواردی، بررسی‌های بالینی و یافته‌های EEG ممکنه سرنخ‌هایی از یک سندرم صرعی زمینه‌ای یا ریسک‌فاکتورهای صرع لوب تمپورال در آینده نشون بدن. تو چنین شرایطی ممکنه فواید دارودرمانی ضدتشنج به خطراتش بچربه.
Levetiracetam 15-30 mg/kg/day.
✓ منقسم در دو دوز روزانه، هر ۱۲ ساعت یک‌بار.
✓ دقیقاً با شروع اولین علائم تب یا بیماری تبدار، تا ۲۴ الی ۴۸ ساعت بعد از قطع کامل تب.
▪️تجویز پروفیلاکتیک تب‌برها:
در بچه‌هایی که سابقه تشنج تبدار دارن، دادن تب‌بر موقع بیماری می‌تونه بی‌قراری و ناآرامی کودک رو کمتر کنه و خطر تکرار تشنج رو تو همون اپیزود و دوره بیماری کاهش بده؛ اما به‌نظر نمی‌رسه بتونه روی کاهش نرخ عود تشنج در بیماری‌های تبدار بعدی تاثیری داشته باشه.