جایی که کتاب‌ها صحبت می‌کنن.


Channel's geo and language: Iran, Persian
Category: Books


ما، کتاب‌هایی هستیم که می‌خوانیم.

Related channels  |  Similar channels

Channel's geo and language
Iran, Persian
Category
Books
Statistics
Posts filter


Forward from: از اینجا که منم.
در آخرین خط نامه‌ به معشوقه‌اش
نوشته بود:
«کثافت دنیا با اشک‌های تو پاک
نمی‌شود! گریه نکن، عزیزِ من.»




عیبی نداشت اگر دوستم هم نمی‌داشتی، مگر چه می‌شد؟ همه‌چیز همان‌طور می‌ماند، می‌گذاشتیم همان‌طور بماند. فقط مثل یک دوست با من حرف می‌زدی، کنار هم خوش بودیم و می خندیدیم و شادمانه به چشم هم نگاه می‌کردیم و زندگی به همین منوال خوش خوشک می‌گذشت. حتی اگر عاشق آدم دیگری هم می‌شدی عیبی نداشت. تو با خوش‌وخندان می‌رفتی و من از آن طرف خیابان نگاه‌تان می‌کردم...

-صفحه ۹۴-


نمی‌دانی چه بهشتی می‌خواستم برایت بسازم. بهشتی که در جان خودم بود. بهشتم را دور تو برپا می‌کردم!

-صفحه ۹۴-


چرا یک اجبار نحس و سیاه باید آن‌چه را برایم از همه‌چیز عزیزتر بود نابود کند؟ اصلاً من این دنیای‌تان را می‌گذارم و می‌روم!

-صفحه ۹۴-


الآن دیگر قوانین‌تان به چه درد من می‌خورد؟ آداب‌ورسوم‌تان، اخلاقیات تان، زندگی و ایمان و حکومت‌تان به چه کارم می‌آید؟

-صفحه ۹۳-


من آزارش دادم، واقعیت همین است!

-صفحه ۹۳-


هنوز می‌توانست کنار من باشد.

-صفحه ۹۳-


نه، همه‌اش یک آن بوده، یک لحظه‌ی مبهم؛ یک خیال گذرا، یک اتفاق ناگهانی!

-صفحه ۹۲-


او حتی یادداشت هم نگذاشت. از همان یادداشت‌هایی که همه می‌گذارند و می‌نویسند: در مرگ من کسی مقصر نیست.

-صفحه ۹۲-


دلش برای کسی نسوخته، غمی ندارد. مصیبت این‌جاست که بعد از این دیگر کسی نیست!

-صفحه ۹۲-




من از این ناراحتم که همه‌چیز فقط یک اتفاق بوده، یک تصادف ساده‌ی کورکورانه‌ی وحشی. درد این‌جاست!

-صفحه ۹۱-


آخ، شاید هنوز می‌توانستیم با هم حرف بزنیم و یکدیگر را بفهمیم.

-صفحه ۹۱-


آخ، خدایا، کاش تا آخر عمر آدم حسابم نمی‌کرد اما زنده بود، نمی‌مُرد! آخر تا همین چند ساعت پیش داشت راه می‌رفت و حرف می‌زد. اصلاً نمی‌فهمم چه‌طور شد خودش را از پنجره انداخت پایین!

-صفحه ۹۱-


نمی‌خواست فریبم بدهد. نمی‌خواست عشق نصفه‌نیمه و آبکی نثارم کند و ادای دوست داشتن دربیاورد. بله، این‌جور زن‌ها چنین شرافتی دارند!

-صفحه ۹۰-


اما چرا؟ آخر چرا مٌرد؟ این سؤال هنوز در ذهنم است و مدام در کله‌ام می‌کوبد و می‌کوبد.

-صفحه ۹۰-


بی‌هیچ حرفی مدتی طولانی نگاهش کردم.

-صفحه ۸۹-


مثل دیوانه‌ها از جا پریدم و بغلش کردم! بوسیدمش، صورت و لب‌هایش را غرق بوسه کردم، درست مثل شوهری که بعد از هجرانی طولانی همسرش را برای اولین‌بار می‌بیند.

-صفحه ۸۷-


گفت که گناهکار است و خودش هم می‌داند.

-صفحه ۸۷-

20 last posts shown.