اَرشد


Channel's geo and language: Iran, Persian


خوش فاز پاره وقت.کردارنیک٫پندارنیک٫گفتار کیری
@mokhinarshad

Related channels  |  Similar channels

Channel's geo and language
Iran, Persian
Statistics
Posts filter


‏اقا این درس عبرت چند واحده


‏از خرید هیچی پشیمون نمیشم ولی هربار گدا بازی در میارم یه چیزی رو نمیخرم همیشه پشیمون


Video is unavailable for watching
Show in Telegram




‏تیموتی چه شالامی چه علیکی


‏ما کس گیر آورده‌ شده ترین ملتیم




Video is unavailable for watching
Show in Telegram


‏نه بابا بچه شدی؟ ناراحت چی؟ هوا سرد بود برا همین گاز رو باز گذاشتم


هر دیونه ای تو دلش یه هارتی داره


Video is unavailable for watching
Show in Telegram


‏کسکشا یواش یواش دارید سالم زندگی می‌کنیدا تو خیابون از پنج شیش نفر فندک ‌خواستم هیچ‌‌کدوم نداشتن.


‏فکر نکن سر توعه قحبه من کلا غمگینم




شاید زندگی یعنی هیچوقت نفهمی باید با زندگیت چی‌کار کنی. بیا این قلم رو بگیر، یه سری الگو رندوم بکش و جلو برو، به عقب نگاه نکن چون نمی‌تونی الگو اشتباهت رو پاک کنی، خیلی هم به الگویی که قراره فردا بکشی فکر نکن. اگه خونواده‌ت قبل از به دنیا اومدنت یه الگوی خوب برات سرمشق زدن که خوش‌شانسی، اگه نه که خودتی و خودت، باید راهی رو بسازی که قبل از تو کسی نرفته، کونت پاره‌ست.


Video is unavailable for watching
Show in Telegram


روی آب راه می‌رفتم به سمت درختی که اون سمت رودخونه‌ست. با هر بار قدم گذاشتنم تصویر ماه رو روی آب با موج‌هایی که می‌ساختم خراب می‌کردم. یه پرنده طلایی روی سرم درحال چرخیدنه و صداهای عجیبی از خودش درمیاره. ماهی های زیادی با هربار جلو رفتنم از توی آب می‌پریدن و انگار می‌خواستن با جلوی پام اومدن، جلوی راه رفتنم رو بگیرن. انگار نمی‌خواستن من به اون درخت برسم. نمی‌فهمیدم این کار از روی خوب بودنشونه یا حسادت می‌کنن به این‌که من می‌تونم به اون درخت برسم. شاخه‌های‌ درخت هربار با نزدیک‌تر شدن من، به سمت آب نزدیک‌تر می‌شدن. انگار خود درخت هم می‌خواست هرچه زودتر بهش برسم، منو در آغوشش بگیره و با خودش به جای دیگه‌ای ببره. به جایی رسیدم که می‌تونستم با دراز کردن دستم نوک شاخه‌هاش رو لمس کنم. اما هربار که می‌خواستم دستمو دراز کنم یه چیزی جلومو می‌گرفت. حس ترس و غم زیادی با هربار بلند کردن دستم بهم حمله‌ور می‌شد. منی که این همه راه اومده بودم نمی‌تونستم اجازه بدم چندتا ماهی و یه پرنده عجیب و خودم، جلو رسیدنمو بگیرن. به جای قدم گذاشتن تو ادامه راه، تصمیم گرفتم بپرم. خودمو فشرده کردم که بتونم با جهش زیادی بپرم و به آغوش درخت برسم. دوست داشتم هرچی توان داره بذارم که بتونم اون تنه محکمش رو بغل کنم. پریدم و درخت رو گرفتم، انتظار داشتم شاخه‌هاشو دورم بپیچه و منو به خودش بچسبونه. اما یهو زیر پام خالی شد، توی آب افتادم و به سرعت به کف رودخونه سقوط می‌کردم. تا خواستم اطرافم رو ببینم که دقیقا چه اتفاقی افتاده به کف رودخونه برخورد کردم و همه‌جا تاریک شد. وقتی چشم‌هامو باز کردم فکر می‌کردم مردم، فکر می‌کردم همه‌چی تموم شده. ماهی‌هارو می‌دیدم که دارن به سرعت سمتم میان، دورم حلقه زدن و سعی کردن بلندم کنن. وقتی بلند شدم حس کردم چیزی عوض شده، دست‌هام تبدیل به باله‌های کوچیکی شده بودن، روی بدنم پولک چسبیده بود و می‌تونستم به راحتی زیر آب نفس بکشم. ماهی شده‌بودم، حالا باید با کمک بقیه ماهی‌ها، جلوی اون آدمی که می‌خواد روی رودخونه قدم بذاره رو می‌گرفتم.


خونه کجاش خوبه شاشیدم تو کله خونه ها


Video is unavailable for watching
Show in Telegram


من مثل هوش مصنوعیم همه چیو میندازن گردنش

20 last posts shown.

10 589

subscribers
Channel statistics