🔶 حریفی سختتر از ایران
🔹 با سرکوب حزبالله، سقوط سادهٔ رژیم اسد و خروج ایران از سوریه، شاهد بمباران زیرساختهای نظامی سوریه توسط اسرائیل بودیم. اسرائیل بدون هیچ ریسکی تمام توانمندیهایی را که میتوانست به دولت جدید ارث برسد و روزی برایش دردسرساز شود، نابود کرده و سعی دارد با پررنگ کردن گسلهای قومی و مذهبی موجود در سوریه، این کشور را به سمت تجزیهٔ رسمی سوق دهد. در این مسیر، رفتارهای تروریستهایی که بهتازگی دولت را در دمشق به دست گرفتهاند، نیز به نفع اهداف اسرائیل عمل کرده است.
🔹 اسرائیل که خاطرات ناخوشایندی از اخوانیها دارد، بهخوبی درک میکند که دولت جدید سوریه، هرچند در ظاهر رفتاری معتدل نشان دهد، اما در باطن گرایشی اخوانی، سلفی و تندرو دارد و دشمنی سرسختتر از دولت بعثی اسد برایش خواهد بود. همچنین میداند که جای خالی ایران در سوریه، توسط ترکیه پر خواهد شد و توانمندیهای بالقوهٔ ترکیهٔ تازهوارد برای تهدید بلندمدت امنیت اسرائیل، بسیار بیش از دشمن سابق است.
ترکیهای که تحت حاکمیت رهبران اخوانیاش، نیرویی نظامی توانمند با استانداردهای مدنظر ناتو دارد، تحت تحریم مالی و تکنولوژیک جهانی قرار ندارد، ارتباطات دیپلماتیک گرمی با جهانیان برقرار کرده، مورد تأیید اکثریت مردمش است و پیوستگی فرهنگی و مذهبی با اهالی منطقهٔ شام دارد؛ مواردی که ایران فاقد آنها بود.
🔹 ترکیب این توانمندیهای ترکیهٔ اخوانی با دولت جدید سوریه، که روحیهای ایدئولوژیک، سلفی و اخوانی دارد و مأمن انواع تروریستهای سلفی جهان اسلام شده، میتواند خطری بهمراتب بزرگتر از ترکیب تیم ایران و مقاومت شیعی برای اسرائیل ایجاد کند.
در این شرایط، حداقل خواستهٔ اسرائیل در جنوب سوریه، تصرف مناطق راهبردی و ایجاد منطقهای دروزینشین و حائل با بلندیهای جولان است.
🔹 باید دید که تعارض منافع اسرائیل از یکسو و دولت جدید سوریه و متحد اهل معامله اش، ترکیه از سوی دیگر، به کجا خواهد کشید. آیا این تعارض با تقسیم منافع به همکاری دوجانبه تبدیل خواهد شد یا در آینده شاهد درگیری بیشتری میان آنها خواهیم بود؟ همچنین، سیاستهای آمریکا و دیدگاههای آن دربارهٔ سوریه چه تأثیری بر این روند خواهد داشت؟
بههرحال، برای اسرائیل، حضور هر قدرت یا دولت مستقل با گرایشهای اسلامگرایانه در محیط پیرامونیاش، تهدیدی جدی محسوب شده و تحمل نخواهد شد.
#یادداشت
#توفیق_اجباری
@RASTAKHIZ_PERSIAN