یه چیزی که لازمه این روزها ازش حرف بزنیم اینه که توی مسیر طولانی انقلاب، حفظ زندگی روزمره تا جایی که کمک به بقای نظام نباشه کار غلطی نیست. میبینم بعضی افراد خرده میگیرن که چرا توی این اوضاع تولد میگیرید، ازدواج میکنید، کافه میرید (منظور بازنشر این اتفاقات توی فضای مجازی نیست، به انجام خود این کارها خرده میگیرن). در حالی که ممکنه آدمی که تولدش رو جشن گرفته، روز قبلش توی اعتراضات بوده باشه. شاید کسی که با دوستاش توی کافهس داره همون لحظه توی کانالش برای اعتراضات فراخوان میده. اینها چیزاییه که ایراد گرفتن ازش توی این اوضاع نباید اولویتمون باشه. و اعتقاد دارم که حفظ امید و شور و سرزندگی توی چنین شرایطی خیلی مهمه، لازمه که بتونیم خودمون رو سرپا نگه داریم چون درسته که مردن توی کولهمونه، ولی باید زندگی کرد. مبارزه در روزمره.