رئیس امنیت سایبری T-Mobile یه روز با سه تا از همکاراش راهی یه مرکز داده در Bellevue واشنگتن شد. نه برای نصب نرمافزار، نه برای ریست کردن سیستم. رفتن به یه مرکز داده که یه کابل رو با قیچی ببرن.
این اتفاق سال ۲۰۲۴ افتاد، وقتی T-Mobile فهمید هکرهای دولتی چین یه جای پا تو شبکهشون پیدا کردن. گروه معروف به Salt Typhoon — با پشتیبانی دولت چین — یه کمپین جاسوسی گسترده راه انداخته بود و سراغ زیرساخت مخابراتی آمریکا رفته بود. AT&T، Verizon، Viasat، Charter و Windstream هم قربانی همین کمپین بودن. هدفشون دسترسی به سوابق تماسها و ارتباطات مقامهای دولتی و چهرههای سیاسی آمریکا بود.
تیم امنیتی T-Mobile ماهها روی فعالیتهای غیرعادی شبکه تحقیق کرد تا بالاخره سیستم آلوده رو پیدا کرد. اون سیستم به یه روتر متعلق به یه شرکت مخابراتی دیگه وصل بود. جف سایمون، رئیس امنیت T-Mobile، و سه تا از همکاراش به جای اینکه فقط از راه دور ماجرا رو مدیریت کنن — با پچ کردن، تغییر رمزها یا جداسازی شبکه — رفتن به اون مرکز داده و کابل رو فیزیکی بریدن. این روش هیچ ابهامی باقی نمیذاشت.
این تصمیم یه درس مهم از کل ماجرای Salt Typhoon رو نشون میده. هکرهایی که با پشتیبانی دولت کار میکنن، میتونن مدتهای طولانی داخل زیرساخت مخابراتی بمونن و از مسیرهایی استفاده کنن که ظاهراً کاملاً معمولی به نظر میرسن. تو این شرایط راهحلهای نرمافزاری ریسک دارن — اگه یه جای پا از قلم بیفته، کافیه. یه کابل بریدهشده اون احتمال رو کلاً از بین میبره.
نتیجهاش هم روشن بود: T-Mobile نفوذ رو زودتر شناسایی و مهار کرد، قبل از اینکه دادههای گستردهای فاش بشه، در حالی که AT&T، Verizon و بقیه با نقضهای وسیعتر و فرایندهای طولانیتر مواجه شدن. مقامهای آمریکایی Salt Typhoon رو یکی از بزرگترین نقضهای امنیتی تاریخ مخابرات این کشور توصیف کردن — صدها سازمان درگیر، و هدف هم اطلاعات حساس مقامهای ارشد دولتی.
این اتفاق سال ۲۰۲۴ افتاد، وقتی T-Mobile فهمید هکرهای دولتی چین یه جای پا تو شبکهشون پیدا کردن. گروه معروف به Salt Typhoon — با پشتیبانی دولت چین — یه کمپین جاسوسی گسترده راه انداخته بود و سراغ زیرساخت مخابراتی آمریکا رفته بود. AT&T، Verizon، Viasat، Charter و Windstream هم قربانی همین کمپین بودن. هدفشون دسترسی به سوابق تماسها و ارتباطات مقامهای دولتی و چهرههای سیاسی آمریکا بود.
تیم امنیتی T-Mobile ماهها روی فعالیتهای غیرعادی شبکه تحقیق کرد تا بالاخره سیستم آلوده رو پیدا کرد. اون سیستم به یه روتر متعلق به یه شرکت مخابراتی دیگه وصل بود. جف سایمون، رئیس امنیت T-Mobile، و سه تا از همکاراش به جای اینکه فقط از راه دور ماجرا رو مدیریت کنن — با پچ کردن، تغییر رمزها یا جداسازی شبکه — رفتن به اون مرکز داده و کابل رو فیزیکی بریدن. این روش هیچ ابهامی باقی نمیذاشت.
این تصمیم یه درس مهم از کل ماجرای Salt Typhoon رو نشون میده. هکرهایی که با پشتیبانی دولت کار میکنن، میتونن مدتهای طولانی داخل زیرساخت مخابراتی بمونن و از مسیرهایی استفاده کنن که ظاهراً کاملاً معمولی به نظر میرسن. تو این شرایط راهحلهای نرمافزاری ریسک دارن — اگه یه جای پا از قلم بیفته، کافیه. یه کابل بریدهشده اون احتمال رو کلاً از بین میبره.
نتیجهاش هم روشن بود: T-Mobile نفوذ رو زودتر شناسایی و مهار کرد، قبل از اینکه دادههای گستردهای فاش بشه، در حالی که AT&T، Verizon و بقیه با نقضهای وسیعتر و فرایندهای طولانیتر مواجه شدن. مقامهای آمریکایی Salt Typhoon رو یکی از بزرگترین نقضهای امنیتی تاریخ مخابرات این کشور توصیف کردن — صدها سازمان درگیر، و هدف هم اطلاعات حساس مقامهای ارشد دولتی.