زن ایرانی، کوییر ایرانی، باید هر فاکینگ لحظه حواسش به زنده موندنش باشه. که کشته نشه، بهش تجاوز نشه، توی خونه کتک نخوره، تحقیر نشه، آزار نبینه و از ابتداییترین حقوق انسانیش محروم نشه. هنوز داریم برای حق زندگی، امنیت و اختیار بدنمون میجنگیم، بعد یه مشت مرد ایرانی احمق و پررو پیدا میشن که میگن «فمینیسم لازم نداریم، فمینیسم افراطیه، داره جنگ جنسیتی راه میندازه»؟ جنگ جنسیتی رو کی راه انداخته دقیقاً؟ زنی که میخواد زنده بمونه یا جامعهای که حتی امنیت جانی و جسمیش رو هم ازش دریغ میکنه؟ اتفاقاً حق با شماست. ما برای این جامعه نه فمینیسم ملایم، بلکه رادیکالترین شکل مبارزه با زنستیزی رو لازم داریم. چون ظاهراً هنوز حتی حقِ انسان بودنمون هم زیادی به نظر میرسه.