نمونه های تاریخی از جنگ های آمریکا که در زمان اون جنگ ها، کنترل مجلس نمایندگان و سنا هردوتاش در اختیار حزب مخالف بوده
جنگ ویتنام (نیکسون - جمهوری خواه)
هر دو مجلس دست دموکراتها بود. نیکسون جنگ رو ادامه داد و حتی به کامبوج هم گسترش داد و قانون اختیارات جنگی رو وتو کرد اما در نهایت دو سوم کنگره وِتوی نیکسون رو باطل کردن و مجبور به پایان جنگ شد
البته یه چیزیو بگم: این قانون 60 روز اختیارات جنگی از همین زمان تصویب شد. اگه جنگ بیشتر از 60 روز (یا در شرایطی خاص بیشتر از 90 روز) طول بکشه و کنگره بخواد رییس جمهور رو محدود کنه یا بودجه نظامی برای جنگ رو قطع کنه، رییس جمهور میتونه وتو کنه اما اگه دو سومِ کنگره وِتوی رییس جمهور رو باطل کنن، اون موقع نمیتونه ادامه بده. در تاریخ آمریکا فقط یه جنگ بوده که چنین اتفاقی براش افتاده و کنگره تونسته جلوی جنگ رو بگیره و اونم همین جنگ ویتنام بود که در نهایت با شکست آمریکا به پایان رسید چون دموکرات ها مجوز برای بودجه برای جنگ ندادن
جنگ خلیج فارس 1991 (بوش پدر - جمهوری خواه)
هر دو مجلس دست دموکراتها بود. بوش پدر تونست با جلب آرای تعدادی از دموکرات های میانه رو، مجوز قانونی استفاده از نیروی نظامی رو از کنگرهی مخالف دریافت کنه و جنگ رو ادامه بده
جنگ های عراق و افغانستان (بوش پسر - جمهوری خواه)
این دو جنگ در سال های 2001 و 2003 زمانی آغاز شدن که جمهوری خواهان بر کنگره تسلط داشتن یا وضعیت شکنندهای حاکم بود ولی در انتخابات میان دورهای 2006، دموکراتها پیروز شدن و از ژانویه 2007، کنترل هر دو مجلس سنا و نمایندگان رو به دست گرفتن
دو سال پایانی ریاست جمهوری بوش پسر (2007-2009) در تقابل کامل با کنگره دموکرات گذشت. بوش حتی استراتژی افزایش نیرو در عراق رو در سال 2007 اجرا کرد چون دموکراتها نتونستن بودجه جنگ رو به طور کامل قطع کنن (برای قطع بودجه به اکثریت دوسوم برای باطل کردن وتوی رئیسجمهور نیاز داشتن که موفق نشدن)
شرایطی که الان بوجود اومده مقداری مشابه شرایط نیکسون و بوشِ پسر هست که باید دید چی میشه. البته اگه جنگ 60 روز یا کمتر باشه، نیازی به دریافت مجوز از کنگره نیست
جنگ ویتنام (نیکسون - جمهوری خواه)
هر دو مجلس دست دموکراتها بود. نیکسون جنگ رو ادامه داد و حتی به کامبوج هم گسترش داد و قانون اختیارات جنگی رو وتو کرد اما در نهایت دو سوم کنگره وِتوی نیکسون رو باطل کردن و مجبور به پایان جنگ شد
البته یه چیزیو بگم: این قانون 60 روز اختیارات جنگی از همین زمان تصویب شد. اگه جنگ بیشتر از 60 روز (یا در شرایطی خاص بیشتر از 90 روز) طول بکشه و کنگره بخواد رییس جمهور رو محدود کنه یا بودجه نظامی برای جنگ رو قطع کنه، رییس جمهور میتونه وتو کنه اما اگه دو سومِ کنگره وِتوی رییس جمهور رو باطل کنن، اون موقع نمیتونه ادامه بده. در تاریخ آمریکا فقط یه جنگ بوده که چنین اتفاقی براش افتاده و کنگره تونسته جلوی جنگ رو بگیره و اونم همین جنگ ویتنام بود که در نهایت با شکست آمریکا به پایان رسید چون دموکرات ها مجوز برای بودجه برای جنگ ندادن
جنگ خلیج فارس 1991 (بوش پدر - جمهوری خواه)
هر دو مجلس دست دموکراتها بود. بوش پدر تونست با جلب آرای تعدادی از دموکرات های میانه رو، مجوز قانونی استفاده از نیروی نظامی رو از کنگرهی مخالف دریافت کنه و جنگ رو ادامه بده
جنگ های عراق و افغانستان (بوش پسر - جمهوری خواه)
این دو جنگ در سال های 2001 و 2003 زمانی آغاز شدن که جمهوری خواهان بر کنگره تسلط داشتن یا وضعیت شکنندهای حاکم بود ولی در انتخابات میان دورهای 2006، دموکراتها پیروز شدن و از ژانویه 2007، کنترل هر دو مجلس سنا و نمایندگان رو به دست گرفتن
دو سال پایانی ریاست جمهوری بوش پسر (2007-2009) در تقابل کامل با کنگره دموکرات گذشت. بوش حتی استراتژی افزایش نیرو در عراق رو در سال 2007 اجرا کرد چون دموکراتها نتونستن بودجه جنگ رو به طور کامل قطع کنن (برای قطع بودجه به اکثریت دوسوم برای باطل کردن وتوی رئیسجمهور نیاز داشتن که موفق نشدن)
شرایطی که الان بوجود اومده مقداری مشابه شرایط نیکسون و بوشِ پسر هست که باید دید چی میشه. البته اگه جنگ 60 روز یا کمتر باشه، نیازی به دریافت مجوز از کنگره نیست