🪜 نردبانی که اولین پلهاش را برداشتند!
تصور کنید فارغالتحصیل امسال هستید، رزومهتان آماده است؛ اما آگهیهای «جونیور» که قبلاً صدها مورد بودند حالا انگار آب شدهاند رفتهاند زیر زمین! در همان حال، آگهیهای «سنیور» بیشتر هم شدهاند!!!
سؤال ما این است:
در آینده ای نزدیک این افراد سنیور را از کجا قرار است پیدا کنند، وقتی کسی دیگر جونیورها را استخدام نمیکند؟
🔎 این الگو تکراری است. هر بار فناوری جدیدی وارد یک صنعت شده، اول سراغ سادهترین و تکراریترین وظایف رفته ؛ همان وظایفی که کار روز اول کارمندهای تازهکار بوده. تفاوت اینبار این است که یادگیری از طریق انجام کارهای پایه («learning by doing») خودش دارد هدف حذف قرار میگیرد. در ساختارهای سنتی، یک کارمند جدید با غربال کردن دادهها، نوشتن پیشنویس اول یا رفع اشکالهای ساده، بهمرور شمّ حرفهای (professional intuition) پیدا میکند؛ همان چیزی که بعداً در تصمیمهای پیچیدهی سطح سنیور به کار میآید. وقتی هوش مصنوعی این لایه از کار را جذب میکند، سؤال باز این است: آن شمّ حرفهای از کجا شکل میگیرد؟
📊 طبق دادههای Indeed، آگهیهای شغلی سطح جونیور در سال ۲۰۲۵ نسبت به سال قبل ۷٪ کاهش یافته، در حالی که آگهیهای سطح سنیور ۴٪ رشد داشتهاند. در همین بازه، نرخ بیکاری فارغالتحصیلان تازه در سهماههی چهارم ۲۰۲۵ به ۵.۷٪ رسیده که بالاترین رقم سه سال اخیر است؛ و در ایالات متحده، مشاغل سطح ورودی طی ۱۸ ماه اخیر تا ۳۵٪ کاهش داشتهاند. در سوی دیگر ماجرا، وقتی از توسعهدهندگان جونیور پرسیده شده آموزششان باید بیشتر روی چه تمرکز کند، ۴۹٪ «تجربه پروژه واقعی» را انتخاب کردهاند .(با فاصله زیاد پرتکرارترین پاسخ.) [۱][۳]
▫️ این الگو برای پزشکی هم آشناست: ساختار اینترن ----> رزیدنت ----> فوقتخصص/attending دقیقاً بر همین مبنا بنا شده که وظایف پایه (گرفتن شرححال، نوشتن نوت، پیگیری روتین) بستر یادگیری بالینی میسازند. اگر روزی هریک از سطوح پایهای ، بخش زیادی از این کارهای پایه را به AI بسپارند، آیا هنوز همان مسیر شکلگیری قضاوت بالینی (clinical judgment) را طی میکنند؟ یا لازم است این مسیر آموزشی از نو طراحی شود؟
🔚 آیا راهحل، بازتعریف نقشهای ورودی است (مثلاً نیروی تازهکار را زودتر وارد کارهای مبتنی بر قضاوت کنیم) یا اینکه واقعا باید دست نگهداریم و کمی بیشتر نتایج این وضعیت را بررسی کنیم؟
در نظام آموزش پزشکی ایران، چه بخشهایی از کار «پایهای» دانشجویان واقعاً قابل واگذاری به AI هستند بیآنکه به شکلگیری تجربه بالینی آسیب بزند؟
منابع:
۱. https://www.weforum.org/stories/2026/06/ai-decimate-entry-level-jobs-expert-insights/
۲. https://weforum.org/stories/2026/03/how-ai-is-changing-the-nature-of-entry-level-work
۳. https://www.weforum.org/stories/artificial-intelligence/as-ai-reshapes-entry-level-software-jobs-where-will-senior-developers-come-from/
در آکادمی Med-AI شبکه نخبگان ایران با ما همراه باشید 🎓
🌐@MedAI_academy
تصور کنید فارغالتحصیل امسال هستید، رزومهتان آماده است؛ اما آگهیهای «جونیور» که قبلاً صدها مورد بودند حالا انگار آب شدهاند رفتهاند زیر زمین! در همان حال، آگهیهای «سنیور» بیشتر هم شدهاند!!!
سؤال ما این است:
در آینده ای نزدیک این افراد سنیور را از کجا قرار است پیدا کنند، وقتی کسی دیگر جونیورها را استخدام نمیکند؟
🔎 این الگو تکراری است. هر بار فناوری جدیدی وارد یک صنعت شده، اول سراغ سادهترین و تکراریترین وظایف رفته ؛ همان وظایفی که کار روز اول کارمندهای تازهکار بوده. تفاوت اینبار این است که یادگیری از طریق انجام کارهای پایه («learning by doing») خودش دارد هدف حذف قرار میگیرد. در ساختارهای سنتی، یک کارمند جدید با غربال کردن دادهها، نوشتن پیشنویس اول یا رفع اشکالهای ساده، بهمرور شمّ حرفهای (professional intuition) پیدا میکند؛ همان چیزی که بعداً در تصمیمهای پیچیدهی سطح سنیور به کار میآید. وقتی هوش مصنوعی این لایه از کار را جذب میکند، سؤال باز این است: آن شمّ حرفهای از کجا شکل میگیرد؟
📊 طبق دادههای Indeed، آگهیهای شغلی سطح جونیور در سال ۲۰۲۵ نسبت به سال قبل ۷٪ کاهش یافته، در حالی که آگهیهای سطح سنیور ۴٪ رشد داشتهاند. در همین بازه، نرخ بیکاری فارغالتحصیلان تازه در سهماههی چهارم ۲۰۲۵ به ۵.۷٪ رسیده که بالاترین رقم سه سال اخیر است؛ و در ایالات متحده، مشاغل سطح ورودی طی ۱۸ ماه اخیر تا ۳۵٪ کاهش داشتهاند. در سوی دیگر ماجرا، وقتی از توسعهدهندگان جونیور پرسیده شده آموزششان باید بیشتر روی چه تمرکز کند، ۴۹٪ «تجربه پروژه واقعی» را انتخاب کردهاند .(با فاصله زیاد پرتکرارترین پاسخ.) [۱][۳]
▫️ این الگو برای پزشکی هم آشناست: ساختار اینترن ----> رزیدنت ----> فوقتخصص/attending دقیقاً بر همین مبنا بنا شده که وظایف پایه (گرفتن شرححال، نوشتن نوت، پیگیری روتین) بستر یادگیری بالینی میسازند. اگر روزی هریک از سطوح پایهای ، بخش زیادی از این کارهای پایه را به AI بسپارند، آیا هنوز همان مسیر شکلگیری قضاوت بالینی (clinical judgment) را طی میکنند؟ یا لازم است این مسیر آموزشی از نو طراحی شود؟
🔚 آیا راهحل، بازتعریف نقشهای ورودی است (مثلاً نیروی تازهکار را زودتر وارد کارهای مبتنی بر قضاوت کنیم) یا اینکه واقعا باید دست نگهداریم و کمی بیشتر نتایج این وضعیت را بررسی کنیم؟
در نظام آموزش پزشکی ایران، چه بخشهایی از کار «پایهای» دانشجویان واقعاً قابل واگذاری به AI هستند بیآنکه به شکلگیری تجربه بالینی آسیب بزند؟
منابع:
۱. https://www.weforum.org/stories/2026/06/ai-decimate-entry-level-jobs-expert-insights/
۲. https://weforum.org/stories/2026/03/how-ai-is-changing-the-nature-of-entry-level-work
۳. https://www.weforum.org/stories/artificial-intelligence/as-ai-reshapes-entry-level-software-jobs-where-will-senior-developers-come-from/
در آکادمی Med-AI شبکه نخبگان ایران با ما همراه باشید 🎓
🌐@MedAI_academy