دستانت را به من سپار شاید سرخترین جامهی انار را به تن نازک سبز برگ پوشاندیم و آبیترین درخشان آسمان را به تن چوبین پنجرهها بافتیم دستانت را به من سپار شاید در خواب لطیف آزادترین پرندهی باغ خفتیم و در تمام چنارهای صدسالهی سبز شهر روییدیم. دستانت را به من سپار شاید در درخشانترین لالایی آرام دالانهای خورشید زیستیم آبیِ من.💙