یه سری ویژگی های کلیدی هم داره
مثلِ در شعر سنتی یا حتی خیلی از شعرهای مدرن، شما میخونید تا ببینید شاعر چی میخواد بگه. اما در شعر حجم، چگونگیِ گفتن مهمتر از آنچه گفته میشود ئه. این شعر قرار نیست پیام اخلاقی یا سیاسی صریحی بده.
در این شعر، مرزهای منطق شکسته میشه. مثلا ممکنه شاعری بگه: «صندلیهای عاشق، در ساعتِ شنی ذوب شدند». این یعنی تصاویر در کنار هم قرار میگیرن تا حالتی از شهود رو ایجاد کنن، نه منطق.
هدف شاعرِ حجم، ایجاد یک لحظهی درخشان در ذهن مخاطبه. شعری که مثل یه جرقه یا یه ضربه، یکباره تصویر جدیدی از جهان رو جلوی چشماتون بیاره.
این شعرها معمولاً در جغرافیای خاصی گیر نمیکنن و به دنبال کشفِ ذاتِ اشیاء و فراتر رفتن از واقعیتهای روزمره هستن.
مثلِ در شعر سنتی یا حتی خیلی از شعرهای مدرن، شما میخونید تا ببینید شاعر چی میخواد بگه. اما در شعر حجم، چگونگیِ گفتن مهمتر از آنچه گفته میشود ئه. این شعر قرار نیست پیام اخلاقی یا سیاسی صریحی بده.
در این شعر، مرزهای منطق شکسته میشه. مثلا ممکنه شاعری بگه: «صندلیهای عاشق، در ساعتِ شنی ذوب شدند». این یعنی تصاویر در کنار هم قرار میگیرن تا حالتی از شهود رو ایجاد کنن، نه منطق.
هدف شاعرِ حجم، ایجاد یک لحظهی درخشان در ذهن مخاطبه. شعری که مثل یه جرقه یا یه ضربه، یکباره تصویر جدیدی از جهان رو جلوی چشماتون بیاره.
این شعرها معمولاً در جغرافیای خاصی گیر نمیکنن و به دنبال کشفِ ذاتِ اشیاء و فراتر رفتن از واقعیتهای روزمره هستن.