رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند؛چنان نماند، چنین نیز هم نخواهد ماند.
چه جای شکر و شکایت ز نقش نیک و بد است؟
چو بر صحیفهی هستی رقم نخواهد ماند.
سرود مجلس جمشید گفتهاند این بود:
که «جام باده بیاور که جم نخواهد ماند».
غنیمتی شمر ای شمع وصل پروانه،
که این معامله تا صبحدم نخواهد ماند.
بدین رواق زبرجد نوشتهاند به زر:
که «جز نکویی اهل کرم نخواهد ماند».
ز مهربانی جانان طمع مبر حافظ،
که نقش جور و نشان ستم نخواهد ماند.
#شعر از #حافظ
P1 |
P2 |
P3 |
P4 P5 |
P6 |
P7 |
P8🚀 @Proxy_Station